Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2015

Ανδρέας Παπανδρέου 1995... στιγμές ειλικρίνειας...


1 σχόλιο:

  1. Στοιχεία του χαρακτήρα του στην πολιτική

    Όσοι συνεργάστηκαν με τον Ανδρέα, τον χαρακτηρίζουν παρορμητικό ενώ αιφνιδίαζε συχνά τους συνεργάτες του αλλάζοντας αποφάσεις. Ωστόσο ήταν ευέλικτος και αποτελεσματικός.
    Στην ιστορία έμεινε η σκληρή στάση του κατά τη διάρκεια της κρίσης του 1987. Όταν άρχισε να φαίνεται ότι υπήρχε κίνδυνος εμπλοκής της Ελλάδας σε πόλεμο με την Τουρκία, χωρίς δεύτερη κουβέντα έστειλε τον τότε υπουργό Εξωτερικών κ. Κάρολο Παπούλια στη Σόφια και εξασφάλισε τη... φύλαξη των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας και τον πρόεδρο της Βουλγαρίας Τεόντορ Ζίφκωφ. Με αυτή τη συμφωνία, ο Ελληνικός Στρατός προέβη σε κινήσεις που ανάγκασαν την Τουρκία να υποχωρήσει.
    Οι επικριτές του, αντιθέτως, τον κατηγορούν ότι ήταν ξεροκέφαλος και ήθελε να πρωταγωνιστεί σε πάντοτε. Γι' αυτό και δεν εξασφάλισε τη διαδοχή του στο ΠΑΣΟΚ ήδη από το 1988. Με την ίδια ισχυρή γνώμη, ωστόσο, κατάφερε να κάνει ένα κόμμα που ιδρύθηκε το 1974 να κυριαρχήσει στην πολιτική σκηνή μετά το 1981. Γι' αυτό άλλωστε παραμένουν ιστορικές οι κοινοβουλευτικές μάχες με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, τα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια.
    Επίσης, δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για την υστεροφημία του και δεν σκέφτηκε τι θα σκεφτούν για αυτόν στο μέλλον. Ήταν ρεαλιστής και σχεδίαζε το σήμερα, με την προοπτική του αύριο.
    Σε μια σύσκεψη στα γραφεία της εφημερίδας «Αθηναϊκή», ο κ. Κώστας Γερονικολός μίλησε σε κάποια στιγμή για τον Ανδρέα. «Ήταν ένας ικανός "παίχτης" επιβεβαιώνεται από την παραδοχή (ακόμη και από τους πολιτικούς του αντιπάλους) του γεγονότος ότι μπορούσε "ρισκάροντας" να αλλάζει συνθήκες και καταστάσεις, που φαίνονταν ιδιαιτέρως δυσχερείς. Είναι γνωστή η ρήση "μα δεν μπορεί. Κάτι θα κάνει ο Ανδρέας, έστω στο παρά πέντε για ν' αλλάξει η κατάσταση" προς όφελος του λαού...», είπε.
    Ο επίλογος
    Μπορεί στις 18 Οκτωβρίου 1981 να μην «ξημέρωσε σοσιαλισμός» όπως έγραφε τότε η «Αυριανή» αλλά σίγουρα ο Ανδρέας εκτίμησε την κατάσταση κρίνοντας ρεαλιστικά, αν και στο δρόμο προς την εξουσία πολλά ξεχάστηκαν. Προχώρησε τον εκδημοκρατισμό της χώρας, έκαψε τους φακέλους κοινωνικών φρονημάτων, έδωσε (πολλές φορές και προκλητικά) παροχές στους «μη έχοντες» και χρησιμοποίησε την παλιά αντιπαλότητά του με τον κ. Κωνσταντίνο Μητσοτάκη για να κερδίσει στις 2 Ιουνίου 1985 τις εκλογές. Οι δύο άντρες είχαν προσωπικές και πολιτικές διαφορές από το 1965 οι οποίες αναβίωσαν από το 1984, όταν ο κ. Μητσοτάκης διαδέχθηκε τον Ευάγγελο Αβέρωφ.
    Η υγεία του Ανδρέα κλονίστηκε το 1988 ενώ το κύρος του υπέστη πλήγμα από το «σκάνδαλο Κοσκωτά». Την επόμενη χρονιά έχασε τις εκλογές και παραπέμφθηκε στο Ειδικό Δικαστήριο για τα σκάνδαλα. Στις 13 Οκτωβρίου 1993, επανήλθε κυρίαρχος στο πολιτικό σκηνικό.
    Για τρίτη φορά ορκίστηκε πρωθυπουργός ενώ σύντομα επιδεινώθηκε η υγεία του και πάλι. Έτσι φθάσαμε στην αρχή της αφήγησής μας, στο Ωνάσειο. Η ζωή του ήταν σαν το ζεϊμπέκικο, τον χορό που υπεραγαπούσε να χορεύει αργά και λεβέντικα, πότε πάνω και πότε κάτω.
    Η στροφή στις 23 Ιουνίου 1996 ήταν η τελευταία. Μ' αυτήν ο Ανδρέας πέρασε στην ιστορία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ο Thoureios ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί. Σχόλια με αναφορές σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, διευθύνσεις , υβριστικά ή συκοφαντικά θα αφαιρούνται !