Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2016

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ Ε.Μ.Ε.Ι.Σ - ΓΣΕΕ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ



Ε.Μ.Ε.Ι.Σ.-ΓΣΕΕ
ΕΝΩΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΙΣΧΥΡΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ
 Αθήνα 15/1/2016

ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΓΣΕΕ


 

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΥΝ ΤΗΝ ΤΡΑΓΙΚΟΤΗΤΑ
 ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΩΣ ΣΧΟΛΙΑΣΤΕΣ Η ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΕΣ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΞΟΥΝ
  Προς τα Μέλη του Γενικού Συμβουλίου της ΓΣΕΕ,
Συνάδελφισσες, -φοι

Μέσα από αυτή την ανακοίνωση που απευθύνεται σε εσάς τα μέλη του Γενικού Συμβουλίου της ΓΣΕΕ, άρα στα κορυφαία συνδικαλιστικά στελέχη της χώρας στον ιδιωτικό τομέα και τις ΔΕΚΟ, δεν θα αναφερθούμε στους δεκάδες λόγους που μας επιβάλουν ως συνδικαλιστές πρώτοι εμείς να μπούμε μπροστά και να οργανώσουμε την αντίσταση του εργατικού κινήματος.

Είμαστε σίγουροι ότι το μέγεθος και την ουσία της επίθεσης που δεχόμαστε (δυστυχώς και από αυτή την κυβέρνηση), τους λόγους και τις αιτίες που μας επιβάλουν το χρέος της αντίστασης τους γνωρίζετε.
Συνεπώς δε θα σταθούμε καθόλου σε αυτό.
Για εμάς εκείνο που έχει αξία, είναι να κουβεντιάσουμε για το ΑΝ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ θα αποφασίσουμε να κάνουμε το χρέος μας, δηλαδή να αντισταθούμε ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ και να εγκαταλείψουμε το ρόλο του παρατηρητή και του σχολιαστή των εξελίξεων.
Γιατί η αλήθεια είναι (και οι αλήθειες πρέπει να λέγονται όσο πικρές κι αν είναι) ότι τα τελευταία χρόνια έχουμε περιορίσει το ρόλο μας σε ρόλο παρατηρητή και σχολιαστή των εξελίξεων.

Για εμάς όμως ο κύριος ρόλος των συνδικαλιστών δεν είναι να περιγράφουν την τραγικότητα της κατάστασης και να τοποθετούνται ως επιστημονικοί αναλυτές ή παρατηρητές ή ως κάποιοι τρίτοι όπως δυστυχώς κάνει η ΓΣΕΕ.

Για εμάς ο κύριος ρόλος των συνδικαλιστών είναι να αλλάξουν την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί σε βάρος του κόσμου της εργασίας να εμποδίσουν και να αποτρέψουν την χειροτέρευσή της και όχι απλά να την περιγράφουν.

Για να το κάνεις όμως αυτό και να μην έρχεσαι από συμβούλιο σε συμβούλιο, από συνέδριο σε συνέδριο κάθε φορά ως απλός παρατηρητής να κάνεις εντοπισμούς και υποκριτικά να κλαις για τους δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους που προστέθηκαν από συνεδρίαση σε συνεδρίαση στη μεγάλη στρατιά των ανέργων, των ανασφάλιστων, των υπο-απασχολούμενων και των αμειβόμενων με ψίχουλα, πρέπει και να θέλεις και να μπορείς.

Δυστυχώς όμως, η σημερινή ηγεσία της ΓΣΕΕ με κύρια ευθύνη του Προέδρου της και όσων τον στηρίζουν, ούτε θέλει, ούτε μπορεί να φύγει από το ρόλο του παρατηρητή της θυσίας του κόσμου της εργασίας.

Τελευταία απόδειξη των ισχυρισμών μας είναι η στάση που κράτησε στο δημοψήφισμα, που μην κρυβόμαστε, θα ήταν έγκλημα ακόμα και αν ήταν ουδέτερη, που δεν ήταν.
Ήταν με τα τσαρούχια ψηφίζουμε ΝΑΙ.
Δηλαδή ΝΑΙ στα μνημόνια.
ΝΑΙ στους σφαγείς μας.
ΝΑΙ στις βάρβαρες αντεργατικές και αντιλαϊκές πολιτικές.
ΝΑΙ παρέα με τους διαπλεκόμενους και ότι πιο συντηρητικό και οπισθοδρομικό υπάρχει σε αυτή τη χώρα.
Κανονικά ο Πρόεδρος της ΓΣΕΕ με τη στάση που κράτησε στο δημοψήφισμα, ύστερα από το τεράστιο ποσοστό συμμετοχής, ύστερα από το περήφανο και το συντριπτικό ΟΧΙ του 62% του ελληνικού λαού, έπρεπε να παραιτηθεί.
(Ας όψεται όμως η κολοτούμπα της κυβέρνησης που πρόδωσε το ΟΧΙ και νεκρανέστησε όλους αυτούς που ο λαός με το ΟΧΙ τους έστειλε στον κάλαθο των αχρήστων μαζί τους και τον τυπικά Πρόεδρο των εργατών).

Εμείς, επειδή δε θέλουμε να μείνουμε στις διαπιστώσεις της κατάστασης γιατί όπως ήδη αναφέραμε δεν είναι αυτός ο ρόλος μας, αλλά το πως θα την αλλάξουμε, θα παρουσιάσουμε ένα άλλο σκεπτικό πολύ διαφορετικό απ’ αυτό της ηγεσίας της ΓΣΕΕ που αφορά το τι πρέπει να κάνει το συνδικαλιστικό κίνημα σήμερα ώστε
      Να σταματήσουμε επιτέλους να μετράμε απώλειες,
      Να σταματήσουμε να μετράμε θύματα και να βάλουμε ένα τέλος σε αυτή τη λαίλαπα

Για να το πετύχουμε όμως αυτό, πρωτίστως πρέπει να δούμε τις ευθύνες μας σε όλα όσα έχουν συμβεί και τι έφταιξε και φτάσαμε ως εδώ.
Δηλαδή και το γιατί έχουμε ηττηθεί κατά κράτος από την ΤΕΤΡΑ-ΤΡΟΪΚΑ και
το γιατί άδειασαν οι πλατείες των συγκεντρώσεων και
κυρίως το γιατί έχει περάσει στις ψυχές των εργαζομένων η καταστροφική αντίληψη της αναποτελεσματικότητας των αγώνων.

ΤΙ ΕΦΤΑΙΞΕ

Κατά τη δική μας άποψη, αυτό που πρωτίστως έφταιξε είναι:

1: Η πολιτική αδυναμία της ηγετικής ομάδας να διαγνώσει έγκαιρα το χαρακτήρα της κρίσης
2: η ανικανότητά της να αποκρούσει τη μαύρη προπαγάνδα του συστήματος ότι δε γινόταν αλλιώς και τέλος
3: η ανικανότητά της να οργανώσει τον αγώνα του κόσμου της εργασίας κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μην περάσουν αυτές οι πολιτικές.

Η ηγετική ομάδα εγκλωβίστηκε μέσα στην αδιέξοδη λογική των μνημονίων και πέρα από τις ανέξοδες φραστικές διαφοροποιήσεις της, στην ουσία αρνήθηκε να συγκρουστεί με αυτά και τον πυρήνα της ιδεολογικής γέννησής τους.


ΠΡΟΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ ΤΩΝ ΟΣΩΝ ΛΕΜΕ,
δείτε τη διακήρυξη της ΠΑΣΚΕ. Με βάση τα όσα γράφει εκεί, ακόμα και σήμερα, αρνείται να κατανοήσει ότι το δυστύχημα της Ευρώπης δεν είναι οι αδύναμες και μοιραίες ηγεσίες, αλλά οι πολιτικές που ακολουθούνται.

Ακόμα και σήμερα μετά τον όλεθρο που αυτά έσπειραν προκαλεί έκπληξη ότι εξακολουθεί να μιλά για «αναδιαπραγμάτευση των μνημονίων» ώστε να «υπάρξουν ανάσες άσκησης πολιτικών»!!!

Με δεδομένη λοιπόν αυτή την καταστροφική προσέγγιση που έβλεπε και εξακολουθεί να βλέπει τα μνημόνια ως αναγκαίο κακό

      Φυσικό επόμενο ήταν, πρώτο να μην αποκρουστεί η μαύρη προπαγάνδα του συστήματος του ότι «δε γινόταν αλλιώς» και ότι «αυτή η πολιτική ήταν μονόδρομος» και βεβαίως

      Φυσικό επόμενο ήταν ο αγώνας του εργατικού κινήματος να μη σχεδιαστεί στη βάση της ανατροπής και ακύρωσης των μνημονίων αλλά στη βάση της διαμαρτυρίας για επιμέρους πτυχές τους.

Κατά τη γνώμη μας, αυτές ήταν οι κύριες αιτίες για τη στρατηγική ήττα που έχουμε δεχθεί και για το ότι φτάσαμε ως εδώ.

ΗΤΤΗΘΗΚΑΜΕ ΓΙΑΤΙ Η ΗΓΕΣΙΑ

      Δεν κατανόησε το χαρακτήρα της κρίσης
      Δεν αποδόμησε  τα μνημόνια και την ιδεολογική βάση γέννησής τους
      Δεν απόκρουσε  τη μαύρη προπαγάνδα του συστήματος
      Δεν ανάδειξε την άλλη πολιτική και την άλλη πρόταση
      Δε έδωσε όραμα και προοπτική και βεβαίως ηττηθήκαμε γιατί
      Δεν οργάνωσε τον αγώνα μας ως αγώνα αντίστασης, αλλά απλά αντίδρασης με εκτονωτικές, ξεκομμένες και αποσπασματικές κινήσεις, που είχαν ως αποτέλεσμα

να αδειάσουν οι πλατείες, να εξαφανιστούν τα ποσοστά συμμετοχής στις απεργίες και
να περάσει στη συνείδηση των εργαζομένων η καταστροφική λογική της αναποτελεσματικότητας των αγώνων.

Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν η ΤΡΟΪΚΑ να κάνει περίπατο πετώντας στον Καιάδα δικαιώματα και κατακτήσεις δεκαετιών.
Κατακτήσεις με αγώνες, αίμα και θυσίες, συνθλίβοντας τις ζωές εκατομμυρίων εργαζόμενων.

Επειδή όμως το θέμα δεν είναι να κάνουμε διαπιστώσεις, αλλά να δούμε τι θα κάνουμε για να σταματήσουμε αυτή τη λαίλαπα που τώρα χωρίς ντροπή συνεχίζεται από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, εκείνο που προτείνουμε είναι επιτέλους να περάσουμε από τη φάση της άμυνας, στη φάση της αντεπίθεσης.
Πρέπει επιτέλους να κατανοήσουμε ότι πρέπει να εγκαταλείψουμε την καταστροφική στρατηγική του αυτοπεριορισμού των συνδικάτων στο ρόλο του διαμαρτυρόμενου.

Θα συμφωνήσουμε ότι τα συνδικάτα δεν είναι κόμματα και ότι άλλος είναι ο ρόλος των κομμάτων κι άλλος των συνδικάτων

      Αλλά σε καμία περίπτωση δε θα συμφωνήσουμε με την μικροαστική άποψη που θέλει τα συνδικάτα παθητικούς δέκτες και όχι εργαστήρια παραγωγής θέσεων, απόψεων και προτάσεων
      Σε καμία περίπτωση δε θα συμφωνήσουμε με την άποψη που λέει ότι η γέννηση θέσεων και απόψεων και η ανίχνευση του άλλου δρόμου δεν είναι δουλειά των συνδικάτων.

Με βάση τα παραπάνω,
εάν θέλουμε να αλλάξει η κατάσταση,
εάν θέλουμε να σταματήσουμε την Κυβέρνηση και την ΤΕΤΡΑ-ΤΡΟΪΚΑ,
ως ΓΣΕΕ,
το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε εδώ και τώρα, είναι να δώσουμε ουσιαστική μάχη με το σύστημα και να περάσουμε στη φάση της αντεπίθεσης, ξεκινώντας από αυτό που είναι το Α και το Ω σε κάθε μάχη.

Την ιδεολογική αντεπίθεση.
Αυτό είναι που πρώτο πρέπει να κάνουμε.

Συναδέλφισσες, -φοι,

Εάν φτάσαμε εδώ που φτάσαμε,
πρώτα από όλα και πάνω από όλα ευθύνεται το ότι ηττηθήκαμε ιδεολογικά. Ευθύνεται ότι επικράτησε η μαύρη προπαγάνδα του συστήματος, ότι δεν υπήρχε άλλη πολιτική.

Και σαν να μην αρκούσε η προπαγάνδα του συστήματος, τώρα ήρθε ως βοήθεια σε αυτή την κατεύθυνση και η παράδοση άνευ όρων της κυβέρνησης, που με τη στάση της σφήνωσε στα μυαλά και εμφύσησε στις ψυχές των ανθρώπων ακόμα πιο πολύ ότι δε γινόταν αλλιώς, όπως η ίδια έλεγε και ότι αυτές οι πολιτικές είναι μονόδρομος…

      Εδώ είναι λοιπόν που πρέπει να σταθούμε.
      Εδώ είναι που πρέπει να επικεντρώσουμε με πρώτο και σημαντικότερο στόχο να αντικρούσουμε τη μαύρη προπαγάνδα του συστήματος ότι «δε γινόταν αλλιώς» και ότι «αυτή η πολιτική είναι μονόδρομος» και ταυτοχρόνως

Να αναδείξουμε την άλλη πολιτική, να δείξουμε τον άλλο δρόμο.

      Μόνο έτσι θα δώσουμε όραμα και προοπτική στον κόσμο της εργασίας.
      Μόνο έτσι, όταν του δείξουμε ότι γινόταν και αλλιώς
και ότι δεν ήταν υποχρεωτικό για να σωθεί η οικονομία και η χώρα
να κλέψουν το μισθό του,
να κλέψουν τη σύνταξή του και
να τον καταδικάσουν στη φτώχεια και την ανέχεια, θα μπορέσουμε να τον σηκώσουμε από τον καναπέ.

Οι εργαζόμενοι θα σηκωθούν από τον καναπέ και θα βγουν στους δρόμους
      Όταν μιλήσεις στην ψυχή τους
      Όταν μιλήσεις στην καρδιά τους
      Όταν σε δουν πρώτος να βγαίνεις στο ξέφωτο και όχι να κρύβεσαι
      Όταν σε δουν να ηγείσαι των αγώνων τους και κυρίως
      Όταν του δείξεις ότι γινόταν και αλλιώς και ότι όλα αυτά που έγιναν σε βάρος του μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί.


ΝΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ

Όμως για να το πετύχουμε αυτό πρέπει να αφήσουμε στην μπάντα τις αυταπάτες, τα μισόλογα και την ανέξοδη φραστική καταδίκη των μνημονίων και

να περάσουμε στη φάση της ξεκάθαρης καταδίκης και απόρριψής τους.

Και επειδή δεν πρέπει να καλλιεργούμε αυταπάτες στους εργαζόμενους ότι εάν καταδικάσουμε τα μνημόνια τελειώσαμε και σωθήκαμε,

πρέπει μαζί με τα μνημόνια να καταδικάσουμε και την ιδεολογική  βάση γέννησής τους που είναι ο νεοφιλελευθερισμός και το καπιταλιστικό σύστημα και

ταυτοχρόνως να εγκαταλείψουμε τις αδιέξοδες προτάσεις
περί «μεταφοράς του εθνικού χρέους στην ΕΚΤ» και

της «παροχής τραπεζικής άδειας στο Μόνιμο Μηχανισμό Στήριξης ώστε να παίρνει χρήματα από την ΕΚΤ και να τα δανείζει απευθείας … χωρίς τις ληστρικές μεθόδους των τραπεζών.

Πρέπει επιτέλους να κατανοήσουμε ότι η σχέση των τοκογλύφων με την φιλευσπλαχνία είναι τόση όση του φάντη με το ρετσινόλαδο.

Με βάση τα παραπάνω,

ΕΜΕΙΣ ΔΕΣΜΕΥΟΜΑΣΤΕ

Χωρίς να φοβόμαστε να βγούμε στο ξέφωτο
Χωρίς να κρυβόμαστε
Χωρίς να υπολογίζουμε το κόστος

Ότι από την πρώτη γραμμή των συγκεντρώσεων, των πορειών και των συλλαλητηρίων και όχι από το γραφείο, θα παλέψουμε για να σταματήσουμε και να τσακίσουμε αυτές τις νεοφιλελεύθερες βάρβαρες και αντεργατικές πολιτικές.

Το σύνθημά μας εξακολουθεί να είναι

Ή ΑΥΤΟΙ Ή ΕΜΕΙΣ
ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΟΤΙ ΖΟΥΜΕ ΣΕ ΜΙΑ ΤΑΞΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΙΓΟΥΡΟΙ ΟΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ

ΤΟ 62% του ΟΧΙ του περήφανου ελληνικού λαού αυτό έδειξε.

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΙ
ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΙ ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΠΟΛΛΟΙ
ΑΡΚΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΣΦΥΡΙΑ ΝΑ ΒΑΡΕΣΟΥΝ ΜΑΖΙ-ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΑΜΟΝΙ

Το Ε.Μ.Ε.Ι.Σ. σε αυτή την κατεύθυνση θα εργαστεί.

Στην κατεύθυνση του συντονισμού των αγώνων του εργατικού κινήματος.
Στην κατεύθυνση του χτισίματος ενός λαϊκού μπλοκ με τους άνεργους, με τους εργαζόμενους, με τους μικροεπαγγελματίες, με τη νέα γενιά και τους απόμαχους της δουλειάς.

Με θέσεις και προτάσεις που ενώνουν και δε  διαιρούν.
Σε αυτή την κατεύθυνση θα συνεργαστούμε με κάθε δημοκρατική, προοδευτική παράταξη, με κάθε ασυμβίβαστο συνδικαλιστή για το χτίσιμο ενός μπλοκ ταξικής λαϊκής ενότητας.


ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ



Γραμματεία ΕΜΕΙΣ/ΓΣΕΕ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ο Thoureios ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί. Σχόλια με αναφορές σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, διευθύνσεις , υβριστικά ή συκοφαντικά θα αφαιρούνται !