Γράφει ο Πετρος Αντωνάκος
Η κατάσταση που βιώνουμε στη χώρα
ως πολίτες, μετά και την επιβολή ενός άστοχου σχεδίου από την Τρόικα, είναι
γεγονός κοινά παραδεκτό πλέον πως τόσο για τους εργαζόμενους, όσο και για τους
άνεργους πολίτες, θα βαίνει συνεχώς επιδεινούμενη.
Για τους άνεργους βέβαια, το
βάρος είναι δυσβάσταχτο και ολοκληρωτικά ανήθικο.
Η συνεχώς διογκούμενη
οικονομική επιβάρυνση και ανέχεια και για τις δύο ως άνω κατηγορίες πολιτών,
έχει ως συνέπεια και είναι ισοβαρής με την οικονομική δυσπραγία του κράτους, που
ως επακόλουθο τους την ενισχύει.
Η μεταξύ τους σχέση κινούμενη σε ένα φαύλο
κύκλο οικονομικής λειτουργίας (εισόδημα, κατανάλωση, κρατικό έσοδο, ανεργία,
κοινωνική παροχή κλπ) ανατροφοδοτείται διαρκώς αρνητικά. Επειδή όλοι
προσπαθούμε με τις προτάσεις μας να συμβάλουμε στο διάλογο για ένα καλύτερο
αύριο, καταθέτω και τη δική μου μικρή συμβολή, για προβληματισμό.
«Είναι γνωστό πως η εβδομαδιαία
εργασία στο μεγαλύτερο μέρος του ιδιωτικού τομέα είναι κυρίως πενθήμερη. Με την
πενθήμερη αυτή εργασία είναι συνυφασμένη και σχεδιασμένη η αμοιβή κάθε
εργαζόμενου.
Η αμοιβή όμως αυτή επειδή βαίνει συνεχώς μειούμενη, έχει ως
αποτέλεσμα τον περιορισμό της κατανάλωσης και κατ’ επέκταση τον περιορισμό της
κερδοφορίας των επιχειρήσεων, τον περιορισμό των κρατικών εσόδων και του ΑΕΠ
ανατροφοδοτώντας υφεσιακές καταστάσεις με τις γνωστές σε όλους επιπτώσεις στους
πολίτες, την κοινωνία και στο κράτος γενικότερα.
Προτείνω λοιπόν οι εργοδότες
μαζί με την ΓΣΕΕ να εξετάσουν την δυνατότητα εθελοντικής προσφοράς εργασίας των εργαζομένων το Σάββατο και την Κυριακή, με αμοιβή την
συμμετοχή τους στο καθαρό κέρδος επί του παραγόμενου το Σαββατοκύριακο
προϊόντος.
Να κατανέμεται δηλαδή το κέρδος αυτό σε κάθε έναν από τους εργαζόμενους που εθελοντικά προσέφεραν την
εργασία τους και στον εργοδότη ως μονάδα,
που παρείχε τα μέσα για να εργαστούν, εξίσου.»
Η ως άνω πρόταση κατά την άποψή
μου, θα επιφέρει αύξηση του εισοδήματος των εργαζομένων και της δυνατότητας
κατανάλωσης, αύξηση της παραγωγικότητας των επιχειρήσεων και της κερδοφορίας,
αύξηση των εσόδων του κράτους, μείωση της ανεργίας άμεσα και έμμεσα κλπ.
Αποτελεί δε μία πρώτη σκέψη για συζήτηση, προβληματισμό και εμπλουτισμό.
Λυπάμαι ειλικρινά για τἐτοιες "πρωτόλειες" απόψεις! Πιό αφελής προπαγάνδα υπερ της κατάργησης του 5ημέρου δεν ξανάδα! Και από την άλλη, να δουλέψουν εθελοντικά οι εργαζόμενοι(τι πανέξυπνη σύλληψη) και να μοιραστούν τα (ποιά;) κέρδη σε ίσα μερίδια με τον εργοδότη;;;; Πότε να γελάσουμε, τώρα η μετά την "δουλειἀ"; Εκτός του ότι δεν ζούμε σε κομμουνιστικές κολεκτίβες, όπου εξ΄ορισμού θα μπορούσε ίσως, να εφαρμοστεί κάτι τέτοιο, δεν είναι και τόσο δίκαιο (για τα δικά μας κοινωνικοπολιτικά δεδομένα) γἰ'αυτόν που βάζει τα λεφτά (τον εργοδότη) και φυσικά κανείς δεν εγγυάται ότι θα υπάρχουν κέρδη για να μοιραστούν(ποιός έχει για να καταναλώσει;), οπότε κ. πρακτορίσκε αρθρογράφε, πάει και το 5ήμερο, νά 'σου και η εθελοντική εργασία (ανέργων, όπως πρότεινε κι ένα άλλο κελεπούρι της πολιτικής μας κολάσεως πρόσφατα), όπερ σημαίνει πλήρως και αναμφισβήτητα: απλήρωτη δουλεία!!! Επταήμερη απασχόληση, πάει ο θεσμός της οικογένειας, γίνεται και το χατήρι των πολυεθνικών και των όψιμων "ἑπενδυτών" που θα επενδύσουν μόλις οι ιθαγενείς θεσμοθετημένα θα δουλεύουν τουλάχιστον 6 ημέρες-κυλιόμενες-την εβδομάδα με εξευτελιστικές αμοιβές και μηδενικά δικαιώματα, αν και όπως τα έχουν "στήσει" μπορεί αυτοί οι "ιθαγενείς"να μην είναι καν Έλληνες!!! Αιδώς Αργείοι!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
ΑπάντησηΔιαγραφή