Πρόκειται περί παρεξήγησης. Στο υπουργείο Οικονομικών
βλέπουν τη μεγάλη ζήτηση που έχουν τα ομόλογα που εκδίδει το ελληνικό
δημόσιο και «πετάνε» από τη χαρά τους. «Οι ξένοι μας εμπιστεύονται,
ξανά» λένε. Και το φωνάζουν. Μόνο που φαίνεται κάτι να έχουν καταλάβει
λάθος. Οι ξένοι, όντως, κάνουν ουρά έξω από τον ΟΔΔΗΧ, κάθε φορά που
ανακοινώνει έκδοση, όχι επειδή θέλουν να τοποθετήσουν τα κεφάλαια τους
κάπου με ασφάλεια, αλλά επειδή έχουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους ότι
μπορεί να επαναληφθεί – με κάποιο μαγικό τρόπο – ό,τι πέρυσι το
καλοκαίρι.
Τότε που όσοι μπήκαν σε ελληνικά «χαρτιά» απέσπασαν κέρδη της τάξης
του 150% και του 160%, μέσα σε μερικούς μήνες. Είναι χαρακτηριστικό ότι
έκτοτε, όπου …συναντούν ελληνικό ομόλογο το σκουπίζουν χωρίς δεύτερη
κουβέντα. Κι αν δεν το βρουν ως νέα έκδοση, το πετυχαίνουν στη
δευτερογενή αγορά. Κι αν δεν το βρουν κι εκεί, εξαγοράζουν ο ένας από
τον άλλο, ό,τι έχει προς διάθεση στα χαρτοφυλάκια του.
Αυτά βλέπουν λοιπόν στο οικονομικό επιτελείο και παίρνουν τα πάνω
τους. Μόνο που όλο αυτό το αλισβερίσι είναι σαθρό, υπό την έννοια ότι
δεν στηρίζεται σε θεμελιώδη μεγέθη ή σε σοβαρές προβλέψεις – εκτιμήσεις.
Αποσκοπεί σε …αρπαχτή. Μόνο που έτσι δεν στηρίζεται ούτε η επόμενη μέρα
της ελληνικής οικονομίας και πολύ περισσότερο η έξοδος της από την
κρίση. Συνεπώς, όσοι εκεί στο μέγαρο της οδού Νίκης πανηγυρίζουν κάθε
φορά που μια τρίμηνη – γιατί μεγαλύτερης διάρκειας έκδοση δεν τολμούμε
να βγάλουμε – έκδοση υπερκαλύπτεται, καλά θα κάνουν να έχουν υπόψη τους
ότι το σανίδι όπου στηρίζονται είναι (ακόμα) σάπιο. Και δεν θέλει πολύ,
για να σπάσει. Κατά συνέπεια, ας μην επαίρονται και ας μην δηλώνουν
κάπως υπεροπτικά ότι δικαιώθηκαν. Μακάρι να δικαιωθούν, αλλά απομένει
ακόμα πολύς δρόμος να διανυθεί, για να το πουν. Εστω και κατ’ ιδίαν,
γιατί το ίδιο κάνει …
Ο Τειρεσίας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου