ΔΗΛΩΣΗ
Γ.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Αθήνα,
3 Σεπτέμβρη 2013
3η
Σεπτέμβρη γιορτάζουν
ΣΗΜΙΤΗΣ
– ΓΙΩΡΓΟΣ – ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ
“ΟΙ
ΕΚΠΕΣΟΝΤΕΣ ΑΓΓΕΛΟΙ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ”
Όταν
ο αναγεννητής της Ελλάδας Ανδρέας
Παπανδρέου ύψωνε την διακήρυξη του
Ελληνικού Σοσιαλισμού στις 3 Σεπτέμβρη
του 1974, σίγουρα δεν φανταζόταν τα
κατορθώματα των επιγόνων του.
Κάθε
χρόνο αυτή η ημέρα αντηχεί στις συνειδήσεις
κάθε Έλληνα πατριώτη, κάθε ηλικίας, κάθε
τάξης που επιμένει να πιστεύει ότι η
Εθνική Ανεξαρτησία, η Λαϊκή Κυριαρχία
και η Κοινωνική Δικαιοσύνη
πρέπει να είναι ο αδιαπραγμάτευτος
πολιτικός προσανατολισμός της χώρας.
Τα
γενέθλια του Ελληνικού Σοσιαλισμού
είναι υπόθεση κάθε πολίτη, σε κάθε σπίτι
της πατρίδας μας, ακριβώς γιατί συμβολίζουν
τη μεγάλη αλλαγή που έφερε το Κίνημα
του Ανδρέα Παπανδρέου στο επίπεδο ζωής,
αξιοπρέπειας, δημοκρατίας και ελευθερίας
σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.
Το έργο
του ιδρυτή και δημιουργού της μεγάλης,
πλατιάς, πολυσυλλεκτικής, μεταπολιτευτικής
Δημοκρατικής Παράταξης αμφισβητήθηκε
από τους “αγγέλους” που είχε στο πλευρό
του και τον πρόδωσαν.
Τριάντα
εννέα χρόνια μετά αυτοί οι εκπεσόντες
άγγελοι του Σοσιαλισμού, οι υπεξαιρετές
της ιστορίας και ασεβείς πολιτικοί
κληρονόμοι, συναθροίζονται για να
τιμήσουν την 3η του Σεπτέμβρη ως συνιστώσα
πλέον της Δεξιάς και στρατονόμοι του
λαού υπό τις διαταγές του 4ου οικονομικού
Ράιχ. Κάνουν επιστημονικό συμπόσιο
γιατί δεν τολμούν να αντικρίσουν άδειες
πλατείες και στάδια.
Κάνουν
“μνημόσυνο”
στο Κίνημα που τους γέννησε και τρέμουν
στην ιδέα ότι κατάφεραν να
κάνουν κομμάτια το κόμμα,
αλλά δεν μπόρεσαν να κομματιάσουν
τη λαϊκή συνείδηση. Τους
πολίτες που ακολουθούν άλλα κόμματα
αλλά η καρδιά τους και η πολιτική τους
αντίληψη παραμένει ενιαία, συμπαγής
και έτοιμη για νέους αγώνες.
Ότι και
αν πουν στο συμπόσιό τους δεν μας αφορά.
Γιατί είναι όλα ψέμματα εντολοδόχων.
Εμάς
μας αφορά το μήνυμα της 3ης του Σεπτέμβρη
που χτυπά πιο δυνατό από ποτέ στις
καρδιές των Ελλήνων.
Ο
Σοσιαλισμός είναι εφικτός και είναι
υπόθεση όλων μας.
Πόσο αλήθεια έχουμε μετανιώσει όλοι σήμερα, για την άθλια και απαίσια συμπεριφορά μας στο Πασόκ και στο Γιώργο Παπανδρέου;
ΑπάντησηΔιαγραφήΓράφει ο Ν Βράχος.
Τώρα, που η θαμπάδα του πρωτόγνωρου φόβο και της οργής πέρασε, τώρα που μπορούμε να πούμε ότι το μυαλό λειτουργεί και το ένστικτο παραμονεύει, ενώ η γνώση και η θύμηση έχουν στραμμένα τα κεφάλια τους στο γνώριμο παρελθόν, σήμερα νομίζω, μπορούμε να κοιτάξουμε τον καθρέφτη λοξά και να μονολογήσουμε, είτε κρυφά , είτε και μισο-φοβισμένα ακόμη:
Πόσο βιαστήκαμε να καταδικάσουμε, ανθρώπους και να απορρίψουμε πολιτικές , τις οποίες σχεδόν δεν είχαμε αντιληφθεί. Πόσο εύκολα αρπάξαμε το κοντάρι με τη σημαία της ‘’αντιδραστικής ευκαιρίας’’ και βγήκαμε στους δρόμους φωνάζοντας : [[ Να καεί, να καεί το μπουρδέλο η βουλή]] ! Πόσο άγνωστα και τρομακτικά κενά του ‘’αύριο’’ συγκρούστηκαν με μανία και αγριότητα με την παθογένεια του χθές και τα..φυστίκια Αιγίνης, της καθημερινής μας ασχολίας και προβληματισμού;
Πόσο δύσκολο είναι πια σήμερα, να ξεχάσουμε τους εφιάλτες και τους υβριστές εκείνης της περιόδου, αυτούς που χωρίς δισταγμό σήκωσαν την σημαία του ‘’οργισμένου αγωνιστή της δωροληψίας’’;
Τι έκαναν όλοι αυτοί που ποδηγέτησαν ‘’το πλήθος’’ και μετρούσαν μόνο ..αυτοκτονίες και …εχθρούς, που ζητούσαν και έψαχναν για αιμοδότες οπαδούς της άρνησης και της ισοπέδωσης των ανεξόφλητων ακόμη περιουσιών μας; Τι έκαναν και γιατί, όλοι αυτοί που οδήγησαν το λαό στην απόγνωση και την οικονομία στην αποτελμάτωση;
* Τότε που η Ελλάδα αγωνιζόταν για την ύπαρξή της, την εθνική της αξιοπρέπεια, και έλεγε ένα δεύτερο ΟΧΙ στις γερμανογαλλικές απαιτήσεις και ευτελισμούς, ένα όχι για την κοινωνική απαλλοτρίωση και γενοκτονία του λαού μας.
*Τότε που ένας, ΜΟΝΟΣ του, μάχονταν μέσα κι έξω κι όλοι του τραβούσαν το..χαλί!
*Τότε που ζητούσαμε χρήματα για να μη πτωχεύσουμε, αφού μας έκρυψαν οι λιποτάκτες , άλλοι που έφυγαν και άλλοι που κυβερνούν σήμερα, την αλήθεια;
*Τότε που έπρεπε σε δύο μήνες να βρούμε 30 Δις Ευρώ και κανείς δεν μας έδινε.
*Τότε που οι βρικόλακες της Ευρώπης «έμπαιναν» στην Ελλάδα από τις κερκόπορτες των αθλίων, μα και αιώνιων εφιαλτών της πατρίδας μας.
Τώρα ξέρουμε όλοι την αλήθεια, ανεξάρτητα αν το αποδεχόμαστε δημόσια ή κατ΄ιδίαν. Ξέρουμε ότι σήμερα υπάρχουμε σαν κράτος, υπάρχουν μισθοί συντάξεις έξοδα γιατί την δύσκολη στιγμή βρέθηκε ο Γιώργος Παπανδρέου να θυσιαστεί για την Ελλάδα.
Άραγε, γιατί τόσο εύκολα συνεχίζουμε να πέφτουμε θύματα , μιας παρορμητικής άγνοιας, μιας εύκολης αντίδρασης, μιας μοναδικής σχεδόν μετεμφυλιακής αντεκδίκησης;
Ξέρουμε άραγε ποιοι είμαστε, τι είμαστε και τι ζητάμε; Ποιος θα μας απαντήσει , αν όχι η ιστορική μας διαδρομή; Κάνουμε λάθη, ή, πάντα κάνουν λάθη οι..άλλοι, κι εμείς τους τα ’’αναγνωρίζουμε’’… ανακουφισμένοι ;