Με την πλάτη στον τοίχο η Νέα Δημοκρατία θα τρέξει πάλι στο ΠΑΣΟΚ

Του Γιώργου Κράλογλου

Η κατάρρευση της ιδεολογίας του σοσιαλισμού του ΠΑΣΟΚ και της γελοιότητας της «Αλλαγής» (που προσδιόριζε την πολιτική του ταυτότητα) παρασύρει στον όλεθρο και την Νέα Δημοκρατία που όχι μόνο αντέγραψε το ΠΑΣΟΚ αλλά και το ανταγωνίστηκε με θλιβερή συνέπεια να παραδίδει τώρα στους οπαδούς της (μοναδική «κληρονομιά») το ιδεολογικό τίποτε της Χρυσής Αυγής.

Γιατί, όπως και να το κάνουμε, η Ν.Δ, μόνο αυτήν την διέξοδο εξασφάλισε στους ψηφοφόρους της με την σκόπιμη (για ψηφοθηρικούς λόγους) αδιαφάνεια της πολιτικής της ταυτότητας. Με την σύγχυση, των πραγματικών της πολιτικών πιστεύω. Και κυρίως με την προσχώρηση της στην άποψη (όπως αποδείχθηκε στην πράξη) ότι ο ιδιωτικός τομέας και κάθε ιδιώτης θα πληρώσει τον κρατισμό και τον σοβιετισμό των προηγμένων ετών που είναι οι θεμελιώδεις αιτίες της οικονομικής κατάρρευσης της χώρας.

Έτσι η «βουβή» άνοδος της Χρυσής Αυγής, που θα μετατραπεί σε ηχηρή στις δημοτικές εκλογές με τα βέβαια πολιτικά κέρδη από Δήμους είναι η προγραμματισμένη «ωρολογιακή βόμβα» που όταν σκάσει η Νέα Δημοκρατία θα αναγκαστεί (ίσως) να ζητήσει πάλι την συνδρομή των ερειπίων του ΠΑΣΟΚ.

Η στήλη δεν επιδίδεται σε πολιτικές αναλύσεις.

Και εγώ, ως δημοσιογράφος, περιορίζομαι, στα σημειώματά μου, μόνο στον σχολιασμό της εικόνας που σχηματοποιούν τα στοιχεία των εξελίξεων.

Ποια είναι λοιπόν τα πλέον πρόσφατα στοιχεία των ορατών και μη ορατών ακόμη πολιτικών εξελίξεων;

Ότι και Νέα Δημοκρατία ακολουθεί την πεπατημένη της παλαιοκομματικής νοοτροπίας των προσλήψεων σε κρατικές υπηρεσίες έστω και με το πρόσχημα της ανεργίας, όταν ο ιδιωτικός τομέας αδυνατεί να συντηρήσει ακόμη και τις θέσεις λειτουργίας των επιχειρήσεων έστω και στον χαμηλό ρυθμό που πάντα επιλέγεται πριν το λουκέτο.

Ότι η Νέα Δημοκρατία παρουσιάζεται ως «στρατηλάτης» υπέρ των επενδύσεων και των διευκολύνσεων επενδυτών και κεφαλαιούχων όταν την ίδια στιγμή από την μια μεριά διαλύει τις τελευταίες επιχειρήσεις του τόπου με χαράτσια διαρκείας και αξεπέραστου κόστους τιμολόγια και από την άλλη παριστάνει το ευαίσθητο κράτος που παίρνει τους πόρους που προορίζονται για την χρηματοδότηση τη οικονομίας (ΕΣΠΑ) για να τους διαθέσει σε προσλήψεις στο κράτος έστω και αν πρόκειται για μέρος της ανεργίας.

Αλλά την ίδια στιγμή με το πρόσχημα της εκπροσώπησης στην τοπική αυτοδιοίκηση το συγγενές προς την ευρύτερη δεξιά κόμμα της Χρυσής Αυγής, με απροσδιόριστη ιδεολογική ταυτότητα  (που όμως θυμίζει πολιτικούς σκελετούς του 1935-1940) συλλέγει ψήφους πικραμένων, αγανακτισμένων και αηδιασμένων πολιτών και όχι μόνο σαρώνει τους ιδεολογικούς χώρους της Νέας Δημοκρατίας αλλά την οδηγεί και με την πλάτη στον τοίχο λόγω της (έστω και θεωρητικής) ιδεολογικής συγγένειας μαζί της.

Μπορεί η Νέα Δημοκρατία να αρνείται την οποιαδήποτε σχέση του ιδεολογικού της ψηφοσυλλεκτικού της χώρου από αυτόν της Χρυσής Αυγής αλλά δεν υπάρχει κανείς στον τόπο αυτό που να πιστεύει ότι το κόμμα του ιδεολογικού τίποτε πριμοδοτείται είτε από το ΠΑΣΟΚ ή από τον ΣΥΡΙΖΑ ή ακόμη και από τους Ανεξάρτητους Έλληνες με σκοπό να στριμωχτεί η Νέα Δημοκρατία. Αυτά δεν στέκουν ακόμη και στην Ελληνική μπανανία…

Προσωπική μου άποψη είναι ότι ακόμη και πραγματικοί φιλοναζιστές να υπάρχουν στον τόπο δεν θα ψήφιζαν την Χρυσή Αυγή που σύρεται στην πολιτική και δυστυχώς και στην Βουλή μόνο λόγω συγκυρίας.

Γιατί εάν η χώρα δεν ήταν στο σημερινό της χάλι και είχε την θέση που δικαιούται στη Ευρώπη τέτοια κόμματα θα άξιζαν μόνο για θεατρικές επιθεωρήσεις…

Η δεινή σημερινή θέση της Νέας Δημοκρατίας που συνθλίβεται από την πολιτική της ενορχήστρωση με τις αντιλήψεις του αποχρωματισμένου πλέον ΠΑΣΟΚ μου θυμίζει την Ένωση Κέντρου του Μαύρου και του Ζίγδη (στην κατάντια του 1980) που ο τότε οδοστρωτήρας ΠΑΣΟΚ δεν καταλάβαινε τίποτε από την ιδεολογία του Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου.

Βεβαίως η Χ. Α. δεν έχει απολύτως καμία σχέση με το φαινόμενο ΠΑΣΟΚ του 1975-1980 που είχε να πει πράγματα στους ψηφοφόρους του έστω και αν τελικά πρόδωσε αρχές και ιδεολογίες για να βολέψει μόνο τον κομματικό του στρατό σε βάρος βέβαια όλων των Ελλήνων.

Αυτή η διαφορά σύνθλιψης της Ν.Δ. από την ιδιόμορφη ακροδεξιά Χ.Α είναι που μεγεθύνει και τις ευθύνες της στον πολιτικό χώρο που ιστορικά εκπροσωπεί.

Θα τα καταφέρει να αποφύγει το στρίμωγμα που με μαθηματική ακρίβεια θα την οδηγήσει στον δρόμο που χάραξε το ΠΑΣΟΚ για τον αφανισμό του; Θεωρώ ότι είναι αδύνατον όσο η Νέα Δημοκρατία συνεχίζει να κρατάει τα λάβαρα του κρατισμού και δεν καταφεύγει (ως κυβέρνηση) σε πραγματικές πολιτικές επενδυτικών και επιχειρηματικών σοκ με κίνητρα ουσίας και αλλαγή της σημερινής συνταγής με μοναδικό κυρίαρχος και μόνιμο πρωταγωνιστή το κράτος.

capital.gr