Τρίτη 9 Ιουλίου 2013

Η δημιουργία και η διόγκωση του Δημοσίου Χρέους της χώρας μας

[Αναλυτική παρουσίαση της εξέλιξης του δημoσίoυ χρέους από το 1975.]
Γράφει ο
Στέφανος Αναγνώστου
 
Tις τελευταίες ημέρες έχει επανέλθει στην επικαιρότητα η συζήτηση   για το δημόσιο χρέος και πώς αυτό  δημιουργήθηκε και διογκώθηκε από το 1981 και μετά. Έτσι ακούγονται και κυρίως γράφονται διάφορα  μυθεύματα, χωρίς  να στηρίζονται σε  συγκεκριμένα  στοιχεία, ώστε ο κάθε πολίτης  που τα διαβάζει να μπορεί να αναζητήσει τις έγκυρες πηγές προέλευσής τους  για να διαπιστώσει ότι  είναι αληθινά και όχι  κατασκευασμένα  για να εξυπηρετήσουν πολιτικές ή άλλες σκοπιμότητες. Έτσι για  πληρέστερη και έγκυρη ενημέρωση παραθέτω τα ακόλουθα:  

Σύμφωνα  λοιπόν με τα επίσημα στοιχεία του πρώην υπουργείου Εθνικής Οικονομίας  και της Τραπέζης της Ελλάδος το Δημόσιο Χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ ή  το «Χρέος της Γενικής Κυβέρνησης ως % του ΑΕΠ» παρουσίασε  την ακόλουθη εξέλιξη:

       Έτος                      Χρέος ως % ΑΕΠ

       1975                     24,7
       1976                     24,6
       1977                     25,7
       1978                     28,0
       1979                     27,5
       1980                     28,6
       1981                     34,5
       1982                     41,3
       1983                     41.9
       1984                     48,0
       1985                     54,7
       1986                     55,9
       1987                     62,2
       1988                     66,8
       1989                     69,9
       1990                   
  80,7
       1991                     83,3
       1992                     89,0
       1993                   111,6
       1994                   109,3
       1995                   110,1
       1996                   112,2
       1997                   109,5    
-----------------------------------------------
Πηγή:  «Η Ελληνική Οικονομία 1960-1997» ΥΠΕΘΟ, Αθήνα 1998


Στον ανωτέρω  πίνακα είναι εντυπωσιακά τα ακόλουθα:  

α) Στην  πρώτη τετραετία του ΠΑΣΟΚ, 1981-1985 το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του  ΑΕΠ  σχεδόν διπλασιάσθηκε  καθώς από το 34,5% που έκλεισε το 1981, αφού το ΠΑΣΟΚ είχε κερδίσει τις εκλογές τον Οκτώβριο , εκτοξεύθηκε στο  54,7% του ΑΕΠ το 1985. Δηλαδή αυξήθηκε κατά 20,2 μονάδες!

) Αν  συγκριθεί   η διαφορά των ποσοστών του χρέους ως προς το ΑΕΠ από το 1975 μέχρι  το 1981, διαπιστώνεται  ότι αυτό αυξήθηκε από το   24,7% που ήταν το 1975, στο 28,6% το 1980  και στο 34,5% το 1981, Συνολικά δηλαδή το Δημόσιο χρέος την περίοδο 1975-1980 ως ποσοστό του ΑΕΠ αυξήθηκε  κατά  3,9% και από το 1980 μέχρι το 1981 επίσης κατά 3,9%. 

γ) Στην  περίοδο 1986-1989 οι εξελίξεις στο Δημόσιο χρέος ήταν εξ ίσου τραγικές ,όπως και στην πρώτη περίοδο 1892-1985. Το Δημόσιο χρέος από το 54,7% του ΑΕΠ διαμορφώθηκε το 1989 στο  69,9% του ΑΕΠ για να κλείσει το 1990, καθώς προηγήθηκαν τρείς εκλογικές αναμετρήσεις στο 80,75 του ΑΕΠ. Συνολικά δηλαδή στην  περίοδο 1982-1990  η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σχεδόν τριπλασίασε το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ!

δ) Το δημόσιο χρέος  ως ποσοστό του ΑΕΠ  το 1993  είχε φθάσει στο 111,6% του ΑΕΠ, επειδή το Δημόσιο ήταν υποχρεωμένο να πληρώσει τόκους 2,7 τρις  δρχ.  αντί των  1,3 τρις. που πλήρωνε το 1990, διότι, όπως είναι γνωστό οι τόκοι  πληρώνονται μετά την λήψη των δανείων  αλλά και από το γεγονός ότι οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ (1981-1989) είχαν κάνει και «κρυφά δάνεια»,  τα οποία δεν αναγράφονταν στους προϋπολογισμούς, αλλά τα βρήκε μπροστά της η Κυβέρνηση της Ν.Δ από τον Απρίλιο του 1990  και μετά και τα οποία αφορούσαν καταπτώσεις εγγυήσεων και ελλείμματα των ΔΕΚΟ!

Όπως γίνεται αντιληπτό μετά  από την εξέλιξη  αυτή το Δημόσιο χρέος είχε τεθεί  πλέον  σε τροχιά που δεν θα μπορούσε να ελεγχθεί, καθώς , στο μεταξύ, υπήρχε και μια άλλη διάσταση του χρέους που εμφανίσθηκε αργότερα με την μορφή της κατάπτωσης των εγγυήσεων που  είχαν χορηγηθεί σε ΔΕΚΟ για να δανεισθούν, καθώς οι περισσότερες από αυτές (τις ΔΕΚΟ) δεν πλήρωσαν το χρέος τους, το οποίο υποχρεώθηκε να πληρώσει το Δημόσιο, ως εγγυητής. 

Οι αιτίες αύξησης του Χρέους

Η βασική αιτία της αύξησης του δημοσίου χρέους στην περίοδο 1982-1990 ήταν οι χιλιάδες διορισμοί στον δημόσιο τομέα καθώς και η πολιτική σπατάλης σε συνδυασμό με την αποφυγή πραγματοποίησης παραγωγικών επενδύσεων. Πρόκειται για μια αλήθεια  που μετά από  30 χρόνια έσπευσαν να ομολογήσουν τόσο ο  πρώην πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου όσο και ο τότε αντιπρόεδρος της κυβέρνησής του Θεοδ. Πάγκαλος, παραδεχόμενοι  ότι η διόγκωση του Δημοσίου Χρέους οφειλόταν  στους αθρόους διορισμούς που έκαναν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Μάλιστα η ομολογία του Θ. Πάγκαλου διανθίστηκε και με την δικαιολογία που ο ίδιος  επινόησε ότι «τα λεφτά τα φάγαμε μαζί», εννοώντας δηλαδή όσους διορίστηκαν στον δημόσιο τομέα. Όσον αφορά  τον πρώην  Πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου σε δημόσια ομιλία του  κατά το κλείσιμο της  «Συνάντησης του υπουργείου Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας με νέους επιχειρηματίες» στις 20 Οκτωβρίου 2010, είχε  αναφέρει  και τα ακόλουθα:
    
«Να σας πω ένα αστείο. Όταν πρωτοβγήκα βουλευτής, με ρωτούσαν για διάφορα προβλήματα. Βέβαια, υπήρχαν ουρές για ρουσφέτια, για διορισμούς και τα λοιπά. Τότε βεβαίως υπήρχε η δυνατότητα και γινόταν, αν και προσπαθούσα να το αποφύγω ως βουλευτής. Όλοι οι νεότεροι βουλευτές τότε ζητούσαμε αξιοκρατία, γιατί δεν αντέχαμε αυτή την πίεση, να έρχονται στα γραφεία μας και να ζητούν δουλειά, και εμείς, να είμαστε οι κριτές για κάτι, του οποίου δεν θα έπρεπε να είμαστε κριτές.

Ήρθε κάποιος, λοιπόν, και τον ρώτησα, «εσύ τι έχεις κάνει;». Λέει: «είμαι φιλόσοφος». Και τον ρωτώ: «και τι δουλειά θέλεις να κάνεις;». «Να μπω στο Δημόσιο και να φιλοσοφώ!», μου απάντησε. Αυτή ήταν η λογική του.»

Στην πρώτη τετραετία της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ (Οκτώβριος 1981-Ιούνιος 1985)  το  ελληνικό Κράτος διογκώθηκε τόσο, όσο περίπου είχε επεκταθεί  στη Xώρα μας σε διάστημα 100 ετών, μεταξύ 1870 και 1970!  Δηλαδή κατά 17,3%, ως ποσοστό του AEΠ, από 18,4% που είχε διογκωθεί σε διάστημα 100 ετών μεταξύ 1870 και 1970! 

Μπορεί να φαίνεται απίστευτο αλλά είναι πέρα για πέρα αληθινό και αποδεικνύει την μεγάλη ζημιά που έχει προκληθεί στην Οικονομία της Σύμφωνα  με μελέτη που δημοσιεύθηκε  στο «Οικονομικό Δελτίο» της «Alpha Bank» (τότε Τράπεζα Πίστεως) τον Απρίλιο του 1997,  το μέγεθος του Δημοσίου Τομέα, ως ποσοστό του AEΠ,  το 1870, αφότου δηλαδή υπάρχουν στοιχεία, απορροφούσε  το 14,8% του ΑΕΠ και το 1970, το ποσοστό  αυτό είχε αυξηθεί  στο  33,2% του AEΠ.

Δηλαδή σε διάστημα 100 ετών  ο Δημόσιος τομέας στη Xώρα μας είχε μεγαλώσει κατά  18,4%.

Επίσης, σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία κατά 17,3% αυξήθηκε  το ποσοστό του AEΠ  που  αφορούσε στον Δημόσιο τομέα από το 1980 μέχρι το 1985.όπως προκύπτει από τον πίνακα που ακολουθεί στη συνέχεια.

Επίσης από τον πίνακα αυτόν προκύπτει   με εξαίρεση  μια ελαφρά μείωση που σημειώθηκε  κατά τα έτη 1990, 1991 και 1992 ότι  ο Δημόσιος Tομέας στη Xώρα μας το 1980  απορροφούσε  το 39,8% του AEΠ και το 1990 έφθασε να απορροφά το 54,6% του AEΠ για να εκτιναχθεί το 1995  στο  58,2%!

Σχετικά με την περίοδο της τριετίας που κυβέρνησε η Νέα Δημοκρατία, το ποσοστό του AEΠ  που απορροφούσε ο Δημόσιος Τομέας, το 1990 μειώθηκε στο 54,3% από το 55,3% που ήταν το 1989, το 1991  μειώθηκε στο 53,6%, το 1992  στο 53,3%, ενώ αντίθετα το 1993, στη διάρκεια του οποίου έγιναν διορισμοί (κυρίως στη ΔEH) από την Κυβέρνηση της N.Δ. αλλά και από την Κυβέρνηση του ΠAΣOK (στις κρατικές τράπεζες, αλλά και με  την επανακρατικοποίηση  της EAΣ) από τον Οκτώβριο του 1993 μέχρι και τον Δεκέμβριο του ιδίου έτους, το ποσοστό του AEΠ, που απορροφούσε ο Δημόσιος Τομέας αυξήθηκε στο 57,2%!  Για να εκτοξευθεί  την επόμενη χρονιά 1994  στο  59,8%  και να καταλήξει στο 58,2%  στο τέλος του 1995.

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------
                  Η διόγκωση του Κράτους ως ποσοστό(%) του ΑΕΠ

                              Ετος                                        Ποσοστό
--------------------------------------------------------------------------------------------------


                                       1870 ……………………. . . .  14,8                                                                
                                     
                                       1970.......... .............................33,2

                                       1980.......................................39,8  
                                                                                                                                                                                                          
                                       1981......................................40,1 
                                                                                                              
                                       1982.......................................47,0
                                                                                                                
                                       1983.......................................49,5                  
                                                                                                                 
                                        1984.......................................53,3                        
                                                                                                                
                                        1985.......................................57,4  
                                                                                                                 
                                        1986..................... ..................56,3                 
                                                                                                                  
                                        1987......................  ................56,7
                                                                                                                   
                                        1988........................................56,3
                                                                                                                  
                                        1989........................................55,3               
                                                                                                                                                                    
                                         1990.......................................54,5                   
                                                                                                                    
                                         1991.......................................53,6   
                                                                                                                     
                                          1992......................................53,3     
                                                                                                                    
                                          1993................   ...................57,2      
                                                                                                                      
                                          1994.............  .......................59,8
                                       
                                          1995...........  .........................58,2                            
--------------------------------------------------------------------------------------------
Πηγή: "Οικονομικό Δελτίο" της Alpha Bank,  Απρίλιος 1997 


Tο συνολικό δημόσιο χρέος μεταξύ του 1981 και του 1989-1990 αυξήθηκε περισσότερο από 9 φορές! Συγκεκριμένα από 672 δις. δρχ. που ήταν το 1981, έφθασε στο το 1989 στα 6,7 τρισεκατομμύρια δραχμές  και  το 1990 στα 9,4 τρις. δρχ.!


     Ετος                 Δημόσιο Χρέος      Τόκοι Γεν. Κυβέρνησης   Έλλειμμα % ΑΕΠ
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
                                            (σε δις δρχ)
1980                474                           41,2                                     3,5
1981                672                           65,3                                     9
1982                928                           86,6                                     7
1983              1260                         133,0                                     7,8
1984              1833                         201,5                                     8,3
1985              2674                         277,0                                     11,7
1986              3230                        353,2                                       9,7
1987              4046                        499,0                                       9
1988              5383                        684.3                                       10
1989              6699                        825,5                                       14
1990              9383                       1334,6                                      16
1991             12335                      1528,8                                      11,7
1992             15557                       2190,8                                     12,3
1993             23431                       2701,9                                     13,8
1994             28093                       3381,1                                     10
1995            31982                        3471,8                                     10,3                   
1996            36246                        3576,2                                      8
1997            39040                        3158,0                                      4
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Πηγή: Η Ελληνική Οικονομία 1960-1997 (Έκδοση ΥΠΕΘΟ 1998)


Επίσης  πρέπει να αναφέρουμε και τα ακόλουθα:

Ο πρώην Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος (επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ Δημ. Χαλικιάς) σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Οικονομικός Ταχυδρόμος»   της 8-1-1998, είχε αναφέρει και τα ακόλουθα:

«Ανάμεσα στον Οκτώβριο του 1985 και τον Φεβρουάριο του 1986 πέρασα μερικούς από τους πιο δύσκολους μήνες της θητείας μου. Τα συναλλαγματικά διαθέσιμα της Τραπέζης της Ελλάδος είχαν πέσει κάτω από το ελάχιστο  όριο ασφαλείας. Αν και γενικά την δεκαετία του 1980 το επίπεδο των διαθεσίμων ήταν γύρω στο 1 δισεκατομμύριο δολάρια, τότε είχαμε φθάσει μόλις στα 350 εκατ. δολ. Εάν δεν  παίρναμε  τον Φεβρουάριο  του 1986 την πρώτη δόση του δανείου  από την ΕΟΚ και εάν δεν είχαμε το σταθεροποιητικό πρόγραμμα Σημίτη, θα βαδίζαμε ευθέως στην κατάρρευση και την χρεοκοπία. Δεν θα είχαμε λεφτά να πληρώσουμε τις εισαγωγές μας. Δεν επρόκειτο για συναλλαγματική κρίση της δραχμής, όπως αυτές που γνωρίσαμε  τον Μάϊο του 1994 ή τον Νοέμβριο του 1997, αλλά για κάτι πολύ χειρότερο. Αδυναμία κάλυψης των εξωτερικών πληρωμών της χώρας»! Τι ακριβώς  είχε συμβεί;  Απλούστατα   τον Οκτώβριο του 1985 είχε διαπιστωθεί  η πλήρης κατάρρευση της οικονομίας, με αποτέλεσμα η χώρα να αντιμετωπίζει πρόβλημα δανεισμού και βρισκόταν όπως πολύ  παραστατικά ομολόγησε δημόσια μετά από 13 χρόνια όμως, ο τότε διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Δημ. Χαλικιάς  στην προαναφερθείσα συνέντευξή του.

Στις 22 και 23 Ιανουαρίου 1988 έγινε ένα συνέδριο  με θέμα  την πορεία του εξωτερικού χρέους της Χώρας μας. Στο συνέδριο εκείνο, κατά την πρώτη ημέρα της διεξαγωγής του στις 22 Ιανουαρίου 1988  είχε μιλήσει ο Ακαδημαϊκός και πρώην Διοικητής της Τραπέζης  της Ελλάδος Άγγελος Αγγελόπουλος, ο οποίος είχε προτείνει  ως λύση για να μπορέσει να αναπνεύσει η ελληνική οικονομίας από το βάρος του εξωτερικού χρέους, την αναστολή της πληρωμής του για μια 5ετία, μετά από συμφωνία της τότε κυβέρνησης με τις ξένες τράπεζες. Παράλληλα όμως στην ομιλία του εκείνη ο Αγγ. Αγγελόπουλος αποκάλυψε και τον τρομακτικό δανεισμό στον οποίο είχε καταφύγει από το 1982 και μετά η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, λέγοντας:

«Για την εξυπηρέτηση του σημερινού  εξωτερικού  δανείου, που ανέρχεται σε 20 δις δολάρια, κατά τα προσεχή 5 έτη θα πρέπει η Ελλάδα να δανειστεί ακόμη 19 δισεκατ. δολάρια», προσθέτοντας ότι θεωρούσε πως  «κύρια  αιτία των δυσχερειών είναι το γεγονός ότι τα δάνεια έχουν χορηγηθεί με σύντομη  προθεσμία απόσβεσης 7 έως 8 ετών».

«Το θέμα του εξωτερικού χρέους περιπλέκεται ακόμη περισσότερο λόγω της μεγάλης αύξησης, ιδίως τα δύο τελευταία έτη (σ.σ. 1986 και 1987)  του εσωτερικού χρέους. Η αύξηση αυτή έφτασε 768 δις δρχ. Αποτέλεσμα: Η ετήσια εξυπηρέτηση του συνολικού δημοσίου χρέους, να φτάσει το 1987  τα 667 δις δρχ., όσο περίπου και οι δαπάνες για τους μισθούς και τις συντάξεις του Δημοσίου».

Στις  25 Φεβρουαρίου 1988 ο τότε Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Δημ. Χαλικιάς  μιλώντας σε εκδήλωση  του Ελληνογερμανικού Επιμελητηρίου και  αναφερόμενος   στην  αύξηση που είχε σημειώσει το δημόσιο  χρέος είχε πει:
«Το εξωτερικό δημόσιο χρέος αυξήθηκε ως ποσοστό του  ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ)  από 9,8% το 1979   σε 15,2% το 1981 και σε … 42,1% το  1985»!


                     -----------------------------------------------------------------------------
                      Έτος        χρεολύσιο       τόκοι           συνολικό ποσό  
                                                   (σε δι\σ. δρχ)
                      ------------------------------------------------------------------------------
                      
                       1981                ---                  ---                     62,2          
                      
                       1982                 ----                -------                67,8

                       1983               ------               ---------            104,3

                      1984                 -------              -------              172

                      1985                   -----                  ---                258

                      1986                   ----                 ----                 385

                      1987                   ----                   ----               617,4

                      1988                   ----                    -----             790,3

                      1989                    -----                -------             944,1 
                  
                      1990                 360            1.271                 1.631

                      1991               1.009           1.497                 2.506
                 
                      1992               1.900           1.500                 3.400

                      1993               1.500           2.100                 3.600

--------------------------------------------------------------------------------------------
Πηγή: Έκθεση Προϋπολογισμού 1993
---------------------------------------------------------------------------------------------


Στις 23 Μαρτίου 1994  η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έδωσε  στη δημοσιότητα    έκθεση-καταπέλτη εναντίον της Ελλάδος και παράλληλα την   απέστειλε   προς την Κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου. Επρόκειτο  για την έκθεση, με της οποίας τις βασικές επισημάνσεις  είχε ασχοληθεί η Νομισματική Επιτροπή της ΕΟΚ στις  2 Φεβρουαρίου 1994.   Με την έκθεσή της  εκείνη   η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, πέρα από τις καταγραφές  των δυσμενών εξελίξεων στην Οικονομία, ζητούσε  από την ελληνική Κυβέρνηση να  συντάξει πρόγραμμα σύγκλισης της ελληνικής οικονομίας, και να το υποβάλλει στην Ε.Ε για έγκριση, διαφορετικά την προειδοποιούσε ότι  θα σταματούσε την χρηματοδότηση των έργων  από το Ταμείο Συνοχής!

Μάλιστα ο τότε αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και αρμόδιος επίτροπος Οικονομίας Χένιγκ Κριστόφερσεν είχε γίνει έξαλλος με τον τότε αναπληρωτή υπουργό  Οικονομίας Γιάννο Παπαντωνίου, γιατί, ενώ τον είχε διαβεβαιώσει ότι  η ελληνική κυβέρνηση θα υπέβαλε πρόγραμμα σύγκλισης στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για  έγκριση  στο πρώτο δίμηνο του 1994, ώστε να εξεταζόταν στο Συμβούλιο του Μαρτίου  1994, τελικά  αυτό δεν  είχε γίνει!  
Στην έκθεσή της  εκείνη   η Ευρωπαϊκή Επιτροπή  διαπίστωνε ότι:

Η ελληνική Κυβέρνηση μέσα σε μόλις 5 μήνες  από τότε που είχε κερδίσει τις εκλογές της 10ης Οκτωβρίου 1993,  αύξησε  τα ελλείμματα, ενώ το  χρέος   το αύξησε κατά 7 τρις. δρχ.! Παράλληλα επεσήμαινε ότι η ελληνική κυβέρνηση εγκατέλειψε τις ιδιωτικοποιήσεις, μείωσε τον ρυθμό των επενδύσεων και εμφάνιζε  σημαντική μείωση εσόδων!

«Το δημόσιο χρέος  ανήλθε στο 138,8% του ΑΕΠ, ενώ το  δημόσιο έλλειμμα ήταν κατά 6% υψηλότερο από εκείνο που είχε προβλεφθεί»!

«Η Ελληνική Κυβέρνηση καλείται να προχωρήσει αμέσως στην λήψη  μέτρων με στόχο την μείωση των δημοσίων ελλειμμάτων».

«Ο περιορισμός όμως των ελλειμμάτων», επεσήμαινε η έκθεση αυτή  «δεν είναι αρκετός για την εξυγίανση  της οικονομία. Χρειάζονται  πολλές αλλαγές στην πολιτική της κυβέρνησης, η κυριότερη από τις οποίες είναι η επανέναρξη των ιδιωτικοποιήσεων. Χρειάζεται επίσης να ληφθούν μέτρα για την μείωση του λειτουργικού κόστους των επιχειρήσεων, ώστε να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων. 

«Η επιτροπή θεωρεί ότι η επιδείνωση  της οικονομίας τους τελευταίους μήνες του 1993 οφείλεται κατά ένα μεγάλο μέρος και στην εγκατάλειψη  του προγράμματος των ιδιωτικοποιήσεων που είχε αρχίσει η κυβέρνηση της Ν.Δ.

Ο δεύτερος λόγος της επιδείνωσης ήταν τα μεγάλα ελλείμματα που παρουσίασαν ορισμένοι δημόσιοι οργανισμοί, ενώ πηγές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής  διεμήνυαν στην τότε κυβέρνηση ότι: Εάν το αναθεωρημένο πρόγραμμα  που θα υποβάλλει η  ελληνική Κυβέρνηση δεν περιλαμβάνει τα αναγκαία μέτρα, το πρόγραμμα δεν θα εγκριθεί!

Επίσης η Ευρωπαϊκή Επιτροπή  είχε διαμηνύσει στην ελληνική κυβέρνηση παράλληλα ότι αν δεν υποβάλλει πρόγραμμα σύγκλισης για να εγκριθεί από την Ε.Ε, τότε η Επιτροπή είχε το δικαίωμα να ζητήσει την διακοπή των χρηματοδοτήσεων για έργα που χρηματοδοτούσε η Ε.Ε. καθώς η χρηματοδότηση των έργων συμβάδιζε υποχρεωτικά με την πορεία σύγκλισης!

Στις 15 Ιουνίου 2004 ο τότε υφυπουργός Οικονομικών Πέτρος Δούκας κατέθεσε στη Βουλή επίσημα  στοιχεία  του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους  σύμφωνα με τα οποία:

Στις 31 Μαΐου 2004 το Δημόσιο Χρέος είχε ανέλθει στα  193.443,1 εκατ. ευρώ από 177.812,1 εκατ. ευρώ που ήταν στο τέλος Δεκεμβρίου του 2003.

Τέλος όσον αφορά τον δανεισμό που έγινε στην περίοδο  2004-2009, επί κυβερνήσεως Κ. Καραμανλή, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, το συνολικό ποσό που δανείσθηκε  είχε ανέλθει σε 125 δις ευρώ, τα οποία αναλύονται ως εξής:

Τα 45 δισ αφορούν «αναχρηματοδότηση» του παλαιότερου χρέους. Δηλαδή έληγαν κάποια προηγούμενα δάνεια και δανείστηκε η Ελλάδα να τα εξοφλήσει.

Από τα  υπόλοιπα 80 δισεκατομμύρια ευρώ.

- το 62,5% (50 δισ.) πήγαν για τόκους προηγουμένων ετών. Δηλαδή για να εξυπηρετηθεί παλαιότερο χρέος, που το βρήκε η Νέα Δημοκρατία από τις προηγούμενες κυβερνήσεις (του ΠΑΣΟΚ).

-το 12,5% (10 δισ. ) πήγε για πληρωμές εξοπλιστικών προγραμμάτων, που επίσης είχαν παραγγείλει προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ.

- το 8,95% (7,2 δισ. περίπου) πήγε για πληρωμές Κοινωνικής Ασφάλισης - στα Ταμεία της ΔΕΗ, του ΟΤΕ και του ΙΚΑ - που επίσης είχαν υπογράψει οι προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, για την χρηματο9δότηση των ταμείων από το Κράτος


- και το 3,3% (2,6 δισ. περίπου ) για χρέη νοσοκομείων που ήταν απλήρωτα από την κυβέρνηση  του ΠΑΣΟΚ.

Τέλος ένα ακόμα 4% (3,2 δισ.) πήγε για «λοιπές χρεώσεις» που άφησαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ.

Δηλαδή  τα 73 δις ευρώ  από τα  80  ήταν υποχρεώσεις που άφησε πίσω του το ΠΑΣΟΚ. Κατά συνέπεια  το πρόσθετο χρέος    των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας  για τα πεντέμισι χρόνια που έμεινε στην εξουσία, ήταν γύρω στα 7 δις ευρώ.

Σύμφωνα με το Δελτίο του Δημοσίου Χρέους  του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (αρ.55)  στις 30  Σεπτεμβρίου 2009  το δημόσιο χρέος ανερχόταν σε 297.929,91 εκατ. ευρώ και στις 31-12-2009,σύμφωνα με το αντίστοιχο «Δελτίο Δημοσίου Χρέους» (αρ. 56) είχε διαμορφωθεί στα 298.524,20 εκατ. ευρώ.

Στις  22-10-2012 , δηλαδή  μετά την εξάμηνη κυβερνητική αδράνεια της νέας Κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου κατά την οποία αποφεύχθηκε η λήψη των  ενδεδειγμένων μέτρων, με αποτέλεσμα η χώρα από τον Μάρτιο του 2010 να τεθεί εκτός αγορών και να υποχρεωθεί  να δεχθεί το περίφημο πρώτο Μνημόνιο  και ό,τι ακολούθησε στη συνέχεια,    σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ  το ενοποιημένο χρέος της Γενικής Κυβέρνησης στο τέλος του 2011 ανήλθε στα 355,7 δις ευρώ, δηλαδή στο 170,6% επί του ΑΕΠ.

 Αυτά είναι τα πραγματικά  στοιχεία για την εξέλιξη του χρέους. Και ο καθένας και η καθεμιά ας βγάλουν τα συμπεράσματά τους

6 σχόλια:

  1. Γιατί θέλουν να διαγράψουν την "δεκαετία του 1980"

    Το γνωρίζετε αυτό που λένε "όποιος έχει μάτια βλέπει και μυαλό καταλαβαίνει". Η συζήτηση περί "καταστροφικής δεκαετίας του 1980" που μας έφερε δήθεν ΣΗΜΕΡΑ(!) στην...χρεωκοπία και τα μνημόνια ΜΟΝΟ από εντελώς ΑΝΟΗΤΟΥΣ και επικίνδυνα αντιδημοκράτες θα μπορούσε να εκφραστεί.
    Η ίσως από καιροσκόπους που εφευρίσκουν "τεχνικές διαχωριστικές γραμμές" προς ίδιον όφελος.

    Η απλή ωμή και απτή αλήθεια και πραγματικότητα ποια είναι;(που την γνωρίζουν και οι πέτρες αυτής της χώρας). Ότι από το 1975 που ξεκίνησε η αποκαλούμενη ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ με "επικεφαλής" τον ιδρυτή της ΝΔ και μετέπειτα πρωθυπουργό και Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή σε ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ με τον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ και μετέπειτα πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου δημιούργησαν το ΘΑΥΜΑ της Μεταπολίτευσης, το ΘΑΥΜΑ της μεταπολιτευτικής σύγχρονης Ελλάδας.

    Εκείνη την περίοδο είδε λεφτά στα χέρια του ο κοσμάκης, εκείνη την περίοδο υπήρχε ΔΟΥΛΕΙΑ αξιοπρεπής για ΟΛΟΥΣ, εκείνη την περίοδο -με πρώτο τον Κ. Καραμανλή - εθνικοποιήθηκαν οι τράπεζες, οι βιομηχανίες και τόσα άλλα(με αντάλλαγμα δυστυχώς το...χάρισμα των χρεών των μεγαλοβιομηχάνων και τραπεζιτών).

    Η δεκαετία του 1980 έχει γράφει με ΧΡΥΣΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ στις καρδιές και τις ψυχές ΟΛΩΝ των Μη προνομιούχων Ελλήνων.

    Εκείνη τη δεκαετία έκτοτε προσπαθούν μανιωδώς και λυσσωδώς να διαγράψουν οι...επίγονοι τους(και τα αφεντικά τους). Σε αυτά δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσει κανείς.
    Είναι ΚΤΗΜΑ του Ελληνικού Λαού. Φυσικά υπήρξαν υπερβολές(η Ελλάδα άλλωστε ναι μεν "ανήκει στην Δύση", αλλά είναι και πολύ Ανατολή και ολίγον Αφρική με πασπάλισμα Μέσης Ανατολής και εσαεί Βαλκάνια).

    Η μόνη ελπίδα του ελληνικού λαού ΣΗΜΕΡΑ είναι όταν σκέφτεται ότι μπορεί να έρθει μια δεκαετία σαν εκείνη του 1980.
    Που χόρτασε ο κόσμος ψωμάκι, χρήματα, δουλειά...
    -Και όσοι αντέχουν ακόμη τα "μνημόνια" το χρωστάνε σε εκείνη την περίοδο....
    -"Η εκδίκηση της γυφτιάς" όμως(όπως θα έλεγε και ο αείμνηστος Νίκος Παπάζογλου) είναι μπροστά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εκείνη την περίοδο( δεκαετία του 1980), είδε λεφτά στα χέρια του ο κοσμάκης,
    εκείνη την περίοδο υπήρχε ΔΟΥΛΕΙΑ αξιοπρεπής για ΟΛΟΥΣ, εκείνη την περίοδο -με πρώτο τον Κ. Καραμανλή - εθνικοποιήθηκαν οι τράπεζες, οι βιομηχανίες και τόσα άλλα(με αντάλλαγμα δυστυχώς το...χάρισμα των χρεών των μεγαλοβιομηχάνων και τραπεζιτών). Η δεκαετία του 1980 έχει γραφεί με ΧΡΥΣΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ στις καρδιές και τις ψυχές ΟΛΩΝ των Μη προνομιούχων Ελλήνων. Εκείνη τη δεκαετία έκτοτε προσπαθούν μανιωδώς και λυσσωδώς να διαγράψουν οι...επίγονοι τους(και τα αφεντικά τους). Σε αυτά δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσει κανείς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γαλάζιος αχταρμάς
    Στο τέλος θα καταντήσει και κωμικό. Κάθε φορά που ο υπουργός των Οικονομικών αναφέρεται στο έλλειμμα του 2009 -που ξεπέρασε το 15%- οι καραμανλικοί βουλευτές το εκλαμβάνουν ως επίθεση εναντίον τους και αρχίζουν τις βολές και τα υπονοούμενα διαμαρτυρόμενοι, ως άλλοι απατημένοι σύζυγοι, γιατί..... δικαιώνεται ο Γιώργος Παπανδρέου.
    Και αγνοούν το πολύ απλό: ότι όλοι οι προϋπολογισμοί από το 2010 και μετά, καθώς βέβαια και οι προβλέψεις του Μνημονίου, στηρίζονται στα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ. Τα οποία βέβαια έγιναν με υπόδειξη της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας.
    Για όσους τρέφουν την παραμικρή αμφιβολία -όπως ο ΣΥΡΙΖΑ που το λέει και δεν το λέει, κλείνοντας βολικά το μάτι στους εραστές των πάσης φύσεως συνωμοσιών- η Ευρωπαϊκή Επιτροπή το επανέλαβε προχθές με τον πιο επίσημο τρόπο απαντώντας σε
    ερώτηση της ευρωβουλευτού κ. Αννυς Ποδηματά. Στην ανακοίνωσή της η Επιτροπή «διαψεύδει οποιουσδήποτε ισχυρισμούς» ότι το έλλειμμα είχε υπερεκτιμηθεί.
    Αυτά για όσους επιμένουν στην τρελή θεωρία ότι οδηγηθήκαμε στο Μνημόνιο επειδή φουσκώσαμε τα στοιχεία για το έλλειμμα - ενώ είναι γνωστό ότι η αναθεώρηση των στοιχείων έγινε έτσι κι αλλιώς αφού είχαμε ήδη μπει στο Μνημόνιο. Τα αγνοούν όλα αυτά οι καραμανλικοί βουλευτές; Οχι βέβαια. Απλώς βρισκόμαστε μπροστά σε μια κακότεχνη προσπάθεια να ξαναγραφτεί η Ιστορία. Είτε για να αποσείσουν τις ευθύνες τους είτε για να δηλώσουν -να δηλώσει ο αρχηγός τους δηλαδή- παρών αν τους δοθεί ξανά η ευκαιρία.
    Αυτή ωστόσο είναι μια πρώτη ανάγνωση. Γιατί το βαθύτερο πρόβλημα είναι η απόλυτη ιδεολογική σύγχυση στον χώρο της συντηρητικής παράταξης. Τα τελευταία χρόνια η Νέα Δημοκρατία προσπάθησε να είναι λίγο απ' όλα για όλους. Το αποτέλεσμα είναι κανείς να μην μπορεί να πει με βεβαιότητα πού στέκεται.
    Κεντρικό στοιχείο υπήρξε προφανώς το ζήτημα του Μνημονίου που απέρριψε μέσα από μια εξωφρενικά απλοϊκή ανάλυση - τα περίφημα «Ζάππειο Ι» και «Ζάππειο ΙΙ». Κατάφερε έτσι να υπονομεύσει την ευρωπαϊκή της ταυτότητα και με την ακραία συνθηματολογία της, να δώσει υπόσταση σε κάθε είδους παλαβή θεωρία συνωμοσίας, σκάβοντας τελικά τον λάκκο της και χαρίζοντας ένα μέρος των οπαδών της στον κ. Καμμένο.
    Η σύγχυση φυσικά παραμένει. Και την ίδια στιγμή που προωθεί (μνημονιακές) μεταρρυθμίσεις στην κατεύθυνση μιας ανοικτής και ανταγωνιστικής οικονομίας, παραμένει δέσμια της πελατειακής λογικής τόσο στο κράτος όσο και στην οικονομία. Το λαϊκό με το αναχρονιστικό, το φιλελεύθερο με το κρατικοδίαιτο δίνουν όλα μαζί την εικόνα ενός κόμματος που δεν πατάει πουθενά.
    Χαρακτηριστικό παράδειγμα και η εξωτερική πολιτική όπου μεγάλο μέρος της ΝΔ φλέρταρε διαχρονικά με τον μύθο των Ρώσων και σήκωνε με κάθε ευκαιρία το θέμα της ΑΟΖ για την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων. Μόνο και μόνο όμως για να πραγματοποιήσουν στροφή 180 μοιρών όταν βρέθηκαν στην κυβέρνηση. Ο κ. Δ. Αβραμόπουλος θα μπορούσε να είναι ο αντι-Σαμαράς της τελευταίας 5ετίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δεν «χωνεύεται» το έλλειμμα του 2009
    Νέος κύκλος μουρμούρας άνοιξε στο εσωτερικό της Ν.Δ. από καραμανλικούς που αντιδρούν στη νέα αναφορά της κυβέρνησης, στην εισηγητική έκθεση του πολυνομοσχεδίου που ψηφίστηκε προχθές, στο υψηλό έλλειμμα του 2009, το οποίο αποτυπώνεται στο 15,6%.
    Οι καραμανλικοί δυσφορούν καθώς θεωρούν ότι οι εν λόγω αναφορές αποτελούν, πέραν από «δάκτυλο» Στουρνάρα, ουσιαστική αθώωση του επικεφαλής της Ελληνικής Στατιστικής Ανδρέα Γεωργίου, τον οποίο πολλοί γαλάζιοι προτιμούν να αποκαλούν «υπόδικο». «Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε αυτό το μέγεθος» σημειώνουν στελέχη του καραμανλικού περιβάλλοντος, αν και έχουν ένα μικρό πρόβλημα. Το ίδιο μέγεθος αποδέχεται η Eurostat και, εκ των πραγμάτων, και η κυβέρνηση του Αντ. Σαμαρά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΖΟΡΜΠΑΣ ΚΑΙ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ !!
    Ο κ. Ζορµπάς παρέδωσε ένα «δηλητηριώδες» πόρισµα στην Εισαγγελία Πρωτοδικών, που αναφερόταν σε ευθύνες πολιτικών προσώπων και σε διοχέτευση προµηθειών σε «συγκεκριµένο πολιτικό χώρο».
    |||||||| Πώς έκλεισαν τη Βουλή.....
    ===========================
    Την ίδια ώρα που το ελληνικό κράτος κατέρριπτε το παγκόσµιο ρεκόρ δανεισµού διεκδικώντας από τις αγορές το ποσό του 1 δισ. ευρώ την εβδοµάδα(!) προκειµένου να εξυπηρετεί τις λήξεις των οµολόγων, τους τόκους του δηµόσιου χρέους και τα «φρέσκα» ελλείµµατα που δηµιουργούσε, ογκώδη κουτιά µε έγγραφα περνούσαν τις πύλες της Βουλής για να αποτελέσουν το αντικείµενο εξεταστικών επιτροπών.
    Εκείνο το ζεστό απόγευµα και µόλις έναν µήνα πριν από τις ευρωεκλογές του Ιουνίου στο Μέγαρο Μαξίµου ενεργοποιήθηκαν τα αντανακλαστικά της εξουσίας από την πληροφορία ότι το ΠΑΣΟΚ σχεδίαζε να καταθέσει στη Βουλή πρόταση για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για το σκάνδαλο των δοµηµένων οµολόγων.
    Ο κ. Καραµανλής συζήτησε µε τον διευθυντή του γραφείου του κ. Ι. Αγγέλου και τον «υπερυπουργό» Εσωτερικών κ. Πρ. Παυλόπουλο και αποφάσισε να «κλείσει τη Βουλή».
    Οι αντιρρήσεις του κ. Σιούφα,ο οποίος είχε δηµοσιοποιήσει το πρόγραµµα των κοινοβουλευτικών εργασιών της επόµενης εβδοµάδας, αγνοήθηκαν.
    Προεδρικό διάταγµα που υπέγραψε ο Πρόεδρος της Δηµοκρατίας κ. Κ. Παπούλιας και θυροκολλήθηκε τη νύχτα εκείνης της Παρασκευής «επέβαλλε» τη λήξη των εργασιών της Β’ τακτικής συνόδου της ΙΒ’περιόδου της Βουλής και εξασφάλισε την παραγραφή των ποινικών ευθυνών για όσες αποφάσεις ελήφθησαν την πρώτη περίοδο της διακυβέρνησης Καραµανλή – µεταξύ 2004 και 2007 !!!!!!!

    Γιατί τόση ! βιασύνη;
    Ο Πρόεδρος της Βουλής να έχει τοιχοκολλήσει το πρόγραμμα εργασιών της Βουλής για το επόμενο δεκαπενθήμερο, και να...ΑΚΟΥΕΙ από την… τηλεόραση ότι ΕΚΛΕΙΣΕ Η ΒΟΥΛΗ !!!!!;;;;
    ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙ ΓΙΑΤΙ Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΕΚΛΕΙΣΕ ΤΗ...ΒΟΥΛΗ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τα λάθη του Καραμανλή αποκαλύπτονται
    ΞΕΝΟΣ ΤΥΠΟΣ:Τα λάθη του Καραμανλή αποκαλύπτονται

    Το ζήτημα των ευθυνών για την κατάντια της ελληνικής οικονομίας λίγο πριν την επιβολή του πρώτου Μνημονίου, προσεγγίζει το άρθρο του ιταλικού ειδησεογραφικού πρακτορείου, αναπαράγοντας δημοσίευμα του βελγικού Τύπου:

    Ένα άρθρο αφιερωμένο στην ελληνική οικονομική κρίση που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στη βελγική εφημερίδα La Libre Belgique, επαναφέρει το ζήτημα των ευθυνών όχι μόνο της Ευρωπαϊκής Ένωσης -που όπως προκύπτει από το κείμενο γνώριζε τη σοβαρή κατάσταση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος
    ήδη από την αρχή του 2008- αλλά και εκείνων της ελληνικής κυβέρνησης, επικεφαλής της οποίας ήταν τότε ο συντηρητικός Κώστας Καραμανλής.

    Μάλιστα όπως αναφέρει το δημοσίευμα, ο τότε πρόεδρος του Eurogroup, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ είχε επισκεφτεί με πάσα μυστικότητα δύο φορές την Αθήνα, για να εξηγήσει στον Καραμανλή τη σοβαρότητα της κατάστασης και να τον πείσει να λάβει επείγοντα μέτρα για να σταματήσει τον κατήφορο, αλλά χωρίς επιτυχία.

    Ο Καραμανλής δεν έκανε απολύτως τίποτα παρότι γνώριζε ότι το καράβι της Ελλάδας πορευόταν κατευθείαν στα βράχια, γιατί "σκέφτηκε" ότι θα του ήταν βολικό να πετάξει την "καυτή πατάτα" στον σοσιαλιστή Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος εντωμεταξύ έκανε το λάθος να ζητάει επιμόνως πρόωρες εκλογές.

    Η προσφυγή στις κάλπες και η εκλογική ήττα της Νέας Δημοκρατίας πρόσφερε στον Καραμανλή τη δυνατότητα να αποτραβηχτεί από την πολιτική σκηνή αφήνοντας πίσω του μια χώρα στο χείλος της καταστροφής, γεγονός που εξάγεται και από τις επιστολές που είχε στείλει το 2008 ο τότε υπουργός Οικονομικών,
    Πέτρος Δούκας και είχαν δημοσιευτεί στην εβδομαδιαία εφημερίδα Το Βήμα, στις 31 Ιουλίου 2011.

    Σύμφωνα με εκείνο το δημοσίευμα, πράγματι, πολύ πριν ξεσπάσει η κρίση, ο Δούκας είχε προειδοποιήσει τον Καραμανλή για όλα όσα θα συνέβαιναν και ότι το κράτος θα χρειαζόταν άλλα 40 δισεκατομμύρια ευρώ για να καλύψει τις ανάγκες του προϋπολογισμού του 2009,

    ποσό το οποίο στο τέλος έφτασε τα 48 δισεκατομμύρια.
    Οι προσπάθειες του Δούκα είχαν επιβεβαιωθεί και από τον Γιώργο Αλογοσκούφη, τότε υπουργό Οικονομίας της κυβέρνησης Καραμανλή, ο οποίος είχε παραδεχτεί σε συνέντευξη του στην ίδια εφημερίδα, ότι ο πρωθυπουργός γνώριζε την σοβαρότητα της κατάστασης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή