Τρίτη 3 Σεπτεμβρίου 2013

Ζούμε τις παραμονές του δικού μας 1453


The fall of Constantinople 1453Μπορεί οι μέρες που διανύουμε να παραπέμπουν περισσότερο στην εθνική καταστροφή του 1922, πλην όμως τα σημάδια της παρακμής μας γυρνούν αρκετά πίσω, στις παραμονές του 1453.
του Στρατή Μαζίδη
stratisΕδαφικά περιορισμένη η τότε στα χαρτιά μόνο αυτοκρατορία, εμείς ήδη μετράμε απώλειες όπως αυτή της μισής Κύπρου ή των γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο με το παράδοξο των 6 μιλίων στο νέρο και 10 στον αέρα!
Φτωχή η τότε αυτοκρατορία, πάμπτωχη η σημερινή Ελλάδα.

Δίχως χρυσό τότε η Πόλη, δίχως νόμισμα σήμερα η Ελλάδα αρκείται στα ψίχουλα που της πετούν
Ηγέτες που έτρεχαν δεξιά κι αριστερά στον τότε γνωστό κόσμο για βοήθεια, κάτι αντίστοιχο και σήμερα με κοινό παρανομαστή την άνευ όρων παράδοση στους “φιλάνθρωπους” ευεργέτες μας.
Παρηκμασμένα ήθη και αξίες στην κοινωνία της Κωνσταντινούπολης σε συνδυασμό με την αδιαφορία απέναντι στους κινδύνους, κάτι παρόμοιο παρατηρούμε και σήμερα.
Αλώνιζαν οι εχθροί της αυτοκρατορίας μπουκάροντας και λεηλατώντας όποτε ήθελαν, πλέουν ή πετούν ανενόχλητοι όποτε θέλουν οι τούρκοι σήμερα στο Αιγαίο φτάνοντας μια ανάσα από τα παράλια της Αττικής ενώ οι ληστοσυμμορίες εισβάλλουν, βιάζουν, σφάζουν, αρπάζουν.
Τίποτε δε φαίνεται ικανό να αλλάξει την καθοδική πορεία που έχουμε πάρει εκτός αν αναπαυθούμε ανέμελα πάνω σε προφητείες που προβλέπουν ένδοξες κατακτήσεις για τις οποίες κανείς δεν μπορεί να μας διαβεβαιώσει ότι όντως ειπώθηκαν από αυτούς στους οποίους αποδόθηκαν. Το μόνο βέβαιο είναι πως οι γέροντες αυτοί αφιερώθηκαν σε ένα Θεό ο οποίος δεν προτρέπει στην ξάπλα αλλά στον καθημερινό αγώνα μέσα από τον οποίο θα έρθει η Ανάσταση.
Οι Αλβανοί μας κλείνουν τις εκκλησίες κι ειρωνεύονται. Οι σκοπιανοί συνεχίζουν σταθερά την όποια προκλητική στάση τους. Εμείς ως λαός γερνάμε, σφάζουμε τα παιδιά μας στα υπόγεια και περιοριζόμαστε την ώρα που οι μουσουλμάνοι θα είναι σε λίγα χρόνια ισάριθμοι με τους γηγενείς.
Πολύ φοβάμαι ότι πλησιάζει η στιγμή μιας νέας μεγάλης εθνικής καταστροφής. Τα όποια περιθώρια αντίδρασης διαρκώς μειώνονται αλλά ο ελληνικός λαός διασωληνομένος στη μονάδα εντατικής παρακολούθησης δε δείχνει σημεία ανάνηψης.
Γεννήθηκε με την ελευθερία δεδομένη και κανείς δεν του έμαθε να την εκτιμά. Ίσως πρέπει να τη χάσει, ώστε να τη διεκδικήσει ξανά κάποια μέρα…

1 σχόλιο:

  1. ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΕΣ

    Έχει γεμίσει ο τόπος από γραφικούς τύπους, "θεωρητικούς" και "διανοούμενους" της δεκάρας, βαριά και ασήκωτα "πατριώτες" που κρύβονται μέσα σε "ΟΜΙΛΟΥΣ", "ΣΥΝΔΕΣΜΟΥΣ", "ΟΜΑΔΕΣ", "ΔΙΚΤΥΑ" και όπως αλλιώς αυτοαποκαλούνται. Οι συμμετέχοντες δεν αυτοπροσδιορίζονται "χρυσαυγίτες" για ευνόητους λόγους και ούτε φέρουν σβάστικες, μαιάνδρους, περικεφαλαίες, μαύρα μπλουζάκια, κουρέματα με την ψιλή.

    Έχουν αναλάβει την λαϊκίστικη ιδεολογικοποίηση ό,τι πιο φασιστικού και αντιδραστικού υπάρχει και φυσικά ρόλο τιμωρού. Και όλως περιέργως είναι πολύ καλά δικτυωμένοι μεταξύ τους σε όλη τη χώρα. Το ερμηνεύουν λέγοντας ότι "τους ενώνει η αγάπη για την Ελλάδα". Στη Θράκη το φαινόμενο το ξέρουμε από παλιά. Και ξέρουμε ότι πάντα πίσω από τέτοια συνονθυλεύματα βρίσκεται χρήμα.

    Μαύρο χρήμα που τα συντηρεί για να παίζουν τον προβοκατόρικο ρόλο του παρακράτους. Η αλήθεια είναι ότι η ανέχεια της εποχής επιδρά εκκολαπτικά σε τέτοια φαινόμενα.
    Μη χαίρονται στο παρακράτος ότι μέσω όλων αυτών ξαναβρίσκουν το ρόλο τους. Υπάρχουν δημοκράτες όλου του πολιτικού φάσματος που έχουν την εμπειρία του παρελθόντος. Μπορεί σήμερα να μην έχουμε πνευματικούς ανθρώπους, διανοούμενους, και κοινωνικούς φάρους που θα δείξουν το θηρίο του φασισμού και του παρακράτους αλλά έχουμε γενιές με ανώτερο μορφωτικό επίπεδο που αντιλαμβάνονται. Και θα συγκρουστούν με τα φαινόμενα εκφασισμού και παρακρατικής λειτουργίας. Ίσως η σύγκρουση αυτή να είναι η γέννα της νέα δημοκρατικής περιόδου της χώρας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή