Τουρκία προς Συρία: «Εάν αντιδράσετε… θα σας επιτεθούμε»

Κάθε στρατιωτική επίθεση σε μορφή αντιποίνων της Συρίας στην Τουρκία είναι «τρέλα και αυτοκτονική», αφού στην ουσία θα ενεργοποιούσε το άρθρο 5 του καταστατικού χάρτη του ΝΑΤΟ αναφορικά με την επίθεση σε ένα κράτος-μέλος του, κάτι το οποίο προβλέπει άμεση και συλλογική ανταπόδοση από ολόκληρη τη συμμαχία.

Τη συγκεκριμένη λογική – εκ πρώτης όψεως – τοποθέτηση έκανε ο κύριος Γιαλσίν Ακντογάν, κύριος σύμβουλος σε θέματα πολιτικής του πρωθυπουργού της χώρας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ενώ συμπλήρωσε, ότι «η Τουρκία έχει την δύναμη και την ισχύ να αμυνθεί, ενώ η κίνηση της Συρίας θα της δώσει το δικαίωμα να κάνει κάτι τέτοιο».

«Μία επίθεση του Άσαντ σε άλλες χώρες απλώς θα επιταχύνει το τέλος του. Αλλά μπορεί να δημιουργήσει και μία πόλωση με το Ισραήλ μέσω της υποστήριξης της θέσης ότι ‘αυτή η επέμβαση εξυπηρετεί τα συμφέροντα του Ισραήλ’ [σε μία προσπάθεια] να κεφαλαιοποιήσει υποστήριξη από τις ισλαμικές χώρες. Δεν πρόκειται όμως να εξαπατηθούν».

Που να σταθείς και που όχι στη συγκεκριμένη τοποθέτηση του κυρίου Ακντογάν, η οποία δυστυχώς αποτελεί και την επίσημη θέση της Τουρκίας για το θέμα.

Πώς είναι δυνατόν η Τουρκία να απαιτεί από μία χώρα η οποία θα δεχθεί επίθεση – με «ραντεβού» ή όχι, δεν έχει καμία σημασία – να μην αντιδράσει γιατί εάν το κάνει θα δεχτεί επίθεση;

Η «τζάμπα μαγκιά» δε των Νεοθωμανών φαίνεται στο αμέσως επόμενο ζήτημα, όχι μόνο η Συρία δεν θα πρέπει να αντεπιτεθεί για να αμυνθεί αλλά εάν το κάνει θα πέσει όλο το ΝΑΤΟ πάνω της… κατά τα άλλα η Τουρκία «μπορεί να υπερασπίσει τον εαυτό της» (βαστάτε Τούρκοι τ’ άρματα δηλαδή).

Η δε ανάλυσή του αναφορικά με την εμπλοκή και το θέμα των μουσουλμανικών χωρών, ξεχνάει να συμπεριλάβει και το γεγονός ότι η Τουρκία με το Τελ-Αβίβ στην ουσία δεν διαθέτουν εδώ και καιρό διπλωματικές σχέσεις, κάτι το οποίο η Άγκυρα το έχει εξελίξει σε… χόμπι, αφού πέραν του Ισραήλ δεν έχει σχέσεις ούτε με την Αίγυπτο, ούτε φυσικά και με τη Συρία και την Αρμενία, το Ιράκ και το Ιράν επίσης την κατηγορούν ενώ δεν αναγνωρίζει και την Κύπρο. Όχι και άσχημα για μία πολιτική «μηδενικών προβλημάτων». Ευτυχώς που έχει καλές σχέσεις με την Ελλάδα. Αστειευόμαστε.

Από την πλευρά μας δεν έχουμε παρά να παρατηρήσουμε ότι η Τουρκία χρειάζεται μία εκ βάθρων αλλαγή στην εξωτερική της πολιτική διότι δεν είναι φυσιολογικό να έχει διακόψει τις διπλωματικές της σχέσεις με πάνω από τις μισές από τις χώρες που την περιβάλλουν και με τις άλλες μισές να έχει τεράστια προβλήματα συνεννόησης.

Δηλαδή, εάν η επέμβαση στη Συρία πραγματοποιηθεί, η Άγκυρα εκτιμά ότι θα συνεχίσει να έχει – τις έστω προβληματικές – σχέσεις με τη Ρωσία και το Ιράν, ή το πιθανότερο θα είναι οι δύο αυτές χώρες να προστεθούν στους δεδηλωμένους εχθρούς της Νεοθωμανικής πολιτικής του καθηγητή Αχμέτ Νταβούτογλου;

Όπως σε όλα τα πράγματα στη ζωή ο «καθένας όπως στρώσει θα κοιμηθεί».

defence-point.gr