ΣΥΛΛΟΓΗ ΣΩΤΗΡΗ ΓΥΦΤΑΚΗ: Με ταπεινότητα Scardanelli

 Άποψη *

Όταν μακριά πορεύεται η στους ανθρώπους ενοικούσα ζωή

Όπου εκεί πια ο χρόνος των σταφυλιών να λάμπει αρχίζει,

Κι εκεί πια του καλοκαιριού ο χέρσος ο λειμώνας

Κι έρχεται πια  ο χειμώνας με τις σκοτεινιές  την εικόνα,

Το πώς τη φύση συμπληρώνει  αυτή η όψη των καιρών,

Και όπως αυτή θωρεί και πέρα πάει και χάνεται

Κι είναι απ΄ την τελειότητα του ουράνιου  ύψους

Η μεγαλοπρέπεια λάμπει  κι ύστερα πια

Τον άνθρωπο   με ουράνια δέντρων άνθια στεφανώνει…

Scardanelli**

*Γράφτηκε στις τελευταίες ώρες της ζωής του. 

** Το ψευδώνυμο αυτό χρησιμοποιούσε συχνά στα τελευταία του ποιήματα

Φιλία

 Αν άνθρωποι  από εσώτερες  αξίες  γνωρίζουν,

Τότε καλά μπορούν  φίλους χαρωπούς να ονομάζουν.

Κι είναι η ζωή στον άνθρωπο τόσο γνωστή κι αυτοί

Βρίσκουν  τούτο στο πνεύμα  ενδιαφέρον.

Το υψηλό το πνεύμα  δεν είναι  απ΄ τη φιλία πια μακριά

Κι είναι η αρμονία αρεστή πια στους ανθρώπους

Και η πεποίθηση ευμενής πως ζουν  την αρετή της γνώσης

Κι είναι κι αυτό  επίσης στην ανθρωπότητα δοσμένο.

20 Μαΐου 1758                    

Άνοιξη

Σαν έρθει  από τα βάθη η άνοιξη στη ζωή

Ο άνθρωπος θαυμάζει και νέους  λόγους προσδοκά

Και πάλι επιστρέφει η χαρά πνευματικότητα γεμάτη,

Κι εορταστικά τραγούδια κι ύμνους ετοιμάζουν,

Αφού μέσα στην αρμονία των καιρών  υπάρχει η ζωή.

Κι εδώ το πνεύμα της φύσης συνεχώς  να συνοδεύει

Κι είναι η πληρότητα  το Ένα με το πνεύμα.

Κι έτσι υπάρχουνε πολλά κι από τη φύση περισσότερα

24 Μαΐου  1748*  Με ταπεινότητα –Scardanelli

*Χρησιμοποιούσε επίσης συχνά ημερομηνίες παρελθόντος,

ιδιαίτερα επιμένοντας στο 1748

  Ελλάδα

 Ως άνθρωπος είναι, έτσι η ζωή λαμπρή είναι

Οι άνθρωποι είναι  το πιο συχνά της φύσης  οι ισχυροί,

Η φύση η μεγαλόπρεπη  κρυφή δεν είναι απ΄ τους ανθρώπους

Κι έρχεται με θέλγητρα το βράδυ, το πρωί

Και τα γελαστά χωράφια είναι  στης εσοδείας τους τις μέρες

Κι είναι το πνεύμα ολοτρόγυρα  ως ο πανάρχαιος ο λόγος

Και η νέα ζωή έρχεται  πάλι  από την ανθρωπότητα,

Κι έτσι ο χρόνος φεύγει, φεύγει  με απόλυτη γαλήνη.

24 Μαΐου  1748     

Το Πνεύμα του Καιρού

Σ΄ αυτό το κόσμο βρίσκονται οι άνθρωποι για να ζήσουν,

Όπως τα έτη υπάρχουν, όπως προστάζουν οι καιροί,

Έτσι όπως είναι η αλλαγή, είν΄ περιττά πολλά τα αληθινά

Και η διάρκεια έρχεται στα χρόνια διαφορετική

Κι ενώνεται η τελειότητα σε τούτη τη ζωή,

Κι έτσι αρέσκονται  οι ευγενικές προθέσεις των ανθρώπων.

24 Μαΐου 1748        

Χειμώνας

Αθέατες  πια τώρα είναι οι αντικρινές εικόνες

Της εποχής κι έτσι  η βασιλεία του Χειμώνα φτάνει.

Άδειο είναι το χωράφι  κι είναι γαλήνια η όψη του.

Κι έρχονται θύελλες από παντού και της βροχής φοβέρα.

Και σαν γαλήνια μέρα θα είναι του χρόνου το πέρας,

Σαν ένας ήχος ερωτικός τέλεια ολοκληρωμένος.

Κι όταν πια φτάνει η Άνοιξη, νέα μορφή και λάμπει

Η φύση όλη  πάνω απ΄ τη γη εξαίσια ανεβαίνει.

24 Απριλίου 1849                

      

            Με ταπεινότητα

                                               Scardanelli